Skocz do zawartości

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano
Przecież tą rybkę ma pan Pawlak w swojej ofercie dostępnej na stronie UMK w Toruniu.

Metriaclima lanisticola/livingstoni F1

Ale którą bo to dwie różne ryby, livingstoni rośnie dużo większa.

Opublikowano

Pseudotropheus lanisticola , później Metraclima, a obecnie chyba Maylandia , z 25 lat temu była dostępna w sprzedaży, szkoda, że stała się tak mało popularna...

A miał ktoś doświadczenia z Labidochromis chisumulae , albo Metriaclima sp. "Kingsizei lupingu" Lupingu ?

Opublikowano

Mam Labidka sp.chisumulae mbweca - zbyt dynamiczna ryba do 112 litrów.

Z L. perlmutt - jest podobnie.

Jak P. elongatus spot, to równie dobrze P. elongatus mpanga.

Interruptus do 112 - to jakieś nieporozumienie - idąc tym tropem zakwalifikujemy do tej grupy johanni, maingano i ostatecznie auratusy.

112 litrów - to akwarium nadające się idealnie na kotnik !!!!!!!

Opublikowano

Nie wiem czy traktować to jako OT, ale wraz z propozycją obsady do 112-stki, powinna iść sugestia wystroju akwarium. Zwróciłem na to uwagę w poście 32. Labidochromis chisumulae na tle czarnego tła i ciemnych kamieni zaprezentuje się bardzo atrakcyjnie. Pseudotropheus sp."elongatus spot", atrakcyjny dla toma77, na takim tle nie będzie zupełnie widoczny, przez co nieatrakcyjny dla reszty. Propozycja takiej ryby powinna być powiązana z propozycją wystroju, czyli np. biały piaskowiec/jasne otoczaki/dolomit (generalnie jasne kamienie) i niebieskie/błękitne/turkusowe tło. Wtedy taka ryba może być atrakcyjna nie tyko dla toma77.

Jako były posiadacz byłego Pseudotropheusa, a teraz Metriaclima elongatus chewere mogę śmiało zaproponować tą piękną rybę do 112-tki. Samice, jak na elongatusy, są wyjątkowo ładne, samce są przepiękne.

Opublikowano
Pierwsze trzy lata mojej "podróży" w biotop Malawi przeszedłem w 112 z Pseudotropheus Interruptus-w układzie 1+3.Kolejne trzy lata z Cynotilapia zebroides "Jalo reef"-w układzie 2+4.Choć jestem zgodny z tezą że powinno liczyć się min 10% długości akwa w stosunku do długości ryby-a zarówno Interry jak i Jalo dorastają do 10-12cm w dobrych warunkach-to są to gatunki które IMHO dają radę w 80cm-w dosłownym "tego słowa" znaczeniu!Pseudotropheus Saulosi-choć dorasta również do 12cm-moim zdaniem jest rybą zbyt "masywną" do 112.


Z mojego doświadczenia Cynotilapia to raczej agresywne ryby, w moim akwarium znacznie większym nawet samice tego gatunku potrafiły być nieźle agresywne. W tak małym zbiorniku zdarzało się że dorastające podrostki 5-6 cm zabijały się . Nigdy nie trzymałem tych ryb w takim zbiorniku, jeżeli bym musiał to próbował bym 100x35x35 to 122 l , długość w tym biotopie ma ogromne znaczenie. Znam relacje z hodowli eksperymentalnych tych ryb , nawet wówczas minimalny zbiornik dla tego gatunku to minimum 150 litrów ,,Wiechecki 1989" . Z tego co wiem jest sporo osób które nie uznaje wymiarów proponowanych przez tego autora.

pozdrawiam :D

Opublikowano

Jak P. elongatus spot, to równie dobrze P. elongatus mpanga

Bardzo nietrafione porównanie. Spoty to mniejszee i delikatniejsze ryby. Sama przynależność do jednego rodzaju, w tym przypadku rodzaju - magazynie nie powoduje, że między rybami można dać znak równości. Inny temperament, inna budowa no i inna dieta. Miałem oba gatunki i nie są to tożsame ryby. Nie polecam spotów jednogatunkowo bardziej ze względu na wygląd takiego akwarium.

-- dołączony post:


112 litrów - to akwarium nadające się idealnie na kotnik !!!!!!!

Moim zdaniem na kotnik nadaje się ono umiarkowanie, idealna jest co najmniej 200 ka ☺. Co nie zmienia faktu, że wkrótce za minimum dla pyszczaków wielkości sprengerae będzie podawane 450 ka a wielogatunkowych to wręcz 720. Dobry trend ale jednak oderwany od rzeczywistości. We wcześniejszych latach przy relatywnie wysokich cenach szkieł. Ludzie pielegnowali te ryby w mniejszych zbiornikach niejako z przymusu. Powodzenia tych doświadczeń nie da się tak łatwo zakłamać i przykryć obecnym litrażem, który jest relatywnie tani. Gdyby po nastu latach ktoś zapytał mnie jaki jest zbiornik minimalny np dla sprengerae oczywiście jednogatunkowo. To badał bym napisał 112 litrów. Zalecalbym jednak akwarium o numer większe 100 x 40 x 40 . Jestem zaś przekonany, że za jakieś 5 czy 6 lat minima jeszcze pójdą w górę. Wtedy jednak nadal nikt nie powinien zapominać, że te 112ki latami gościły niektóre gatunki pyszczaków a te dorosły do maksymalnych rozmiarów i dożyły zacnego wieku no i co dla mnie ważne. .. nie były dworcem kolejowym. Lepsze 6 czy 7 saulosi czy sprengerae w 112 niż 30 ryb w 240 tce ;-). Oczywiscie jeszcze lepsze 7 saulosi w 450 tce . To nie podlega dyskusji.
Opublikowano

No to jesteś w błędzie. Znam co najmniej 4 zbiorniki w których saulosi 2 baniaki, sprengerae 1 baniak i livingstonii 1 baniak, żyły od 4 do 6 lat. Mbuna po 2 latach jest praktycznie pelnowymiarowa W dwóch zbiornikach nie wykluczam że nadal żyją tak jak żyły. W większości baniaków przestały być weryfikowane bo ludzie szli dalej i chcieli więcej. Ważny jest wystrój obecne pustki na pewno nie wpływają pozytywnie na ryby i zmniejszają szanse na powodzenie pielęgnacji ryb w mniejszych szkłach. Co do obgryzionych ogonów to żaden ze standardowych baniaków nie gwarantuje tego, ze ich nie będzie. U mnie samiec Protomelas taeniolatus pozabijał swoje samice w obecnym szkle a w 450 tce tego nie zrobił ... czyli pielęgnować Protomelas tylko w mniejszych akwariach. Wskazywane Labidochromis czy Cynotilapia są innymi rybami niż sprengerae i innymi niż saulosi. Saulosi zazwyczaj nie zabiją swoich samic. W większości samotnicze Labidochromis juz takimi gentelmenami nie są. Cynotilapia zaś to wulkan energii z nieporównywalnie większą siła niż saulosi.

-- dołączony post:

Gwoli wyjaśnienia. Zarażałem malawistyką nie tylko ludzi w necie. Każda okazja była dobra. Akwarium 112 litrowe traktowałem jako sprawdzone minimum . Udało się zarazić tym kilkanaście osób z rodziny i spośród bliższych i dalszych znajomych. Co ciekawe wielu nieakwarystów podchodzili ryb w sposób bardziej stały niż malawiści. Traktują ryby jak psy czy koty i niechętnie je zmieniają ( szczególnie kobiety ) . Większość z nas co jakiś czas coś kombinuję, zmienia obsady, szkła i nie ma szansy na przekonanie się co by było. Obecnueburabiam siostrę na membe deep. Chcę aby he miała w 112 tce. Czuję ryzyko bo ryba niesprawdzona. Jednak w ostateczności przejmę ryby do większego szkła a jej zaproponuje saulosi.

Opublikowano

W swojej 500-tce miałem M. parallelus. Jedna z samic miała tak obgryziony ogon, że już jej nie odrósł. Żyła jeszcze kilka miesięcy nie niepokojona już specjalnie. Podejrzewam robotę innych samic. Dwie samice trewavasae uwzięły się na trzecią, najsłabszą, najmniejszą. Przetrwała to, dogoniła je wielkością i później nie było już problemów. Z tego co czytam i z tego co doświadczam widzę, że pyszczaki są bardzo nieprzewidywalne. Można z grubsza określić temperament danego gatunku, ale jest to tylko statystyczne z grubsza. Wpływ na ich zachowanie, moim zdaniem, ma kilka czynników. Powiecie, że samica parallelusa, czy trewki uchowała się, bo była w 500-tce, w 112-tce zaliczyłaby zgon, ale może nie. Jednym z takich czynników może być np. wystrój akwarium, albo oświetlenie. Oczywiście nie namawiam do trzymania parallelusa, czy trewki w 112-tce :) Charakter poszczególnej ryby jest tylko jednym z tych kilku czynników. Ryby w 112-tce mogą zgodnie i bezproblemowo funkcjonować, a w akwarium dużo większym, z wielogatunkową obsadą, ich zachowanie może być diametralnie inne....i vice versa.

W tym wątku nie chodzi o to, czy pyszczaki pozabijają się w 112-tce, bo mogą to zrobić równie dobrze w 700-tce, tylko czy rozmiarowo nadają się do takiego niedużego akwarium. Oczywiście ten statystyczny temperament też jest bardzo ważny, ale w/g mnie nie powinien o niczym przesądzać. To nie są mieczyki, czy gupiki, które się wpuści do akwarium i jest samograj. Pyszczaki trzeba obserwować i reagować w razie konieczności, bez względu na to, czy dotyczy to 112-tki, czy 700-tki.

  • Dziękuję 1

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Ostatnio przeglądający   0 użytkowników

    • Brak zarejestrowanych użytkowników przeglądających tę stronę.


  • Posty

    • Poglądowo do wypowiedzi @lukBB bo też mam w ramce z tym, że ja mam przez długość akwarium.
    • Witaj, ja panel ledowy mam osadzony na ramce z kątownika aluminiowego bodajże 1,5x1,5. Całość mam położone bezpośrednio na wzmocnieniu podłużnym. 
    • Witaj, możesz pomyśleć o sklejeniu czegoś ze szkła, ja tak zrobiłem lampa leży na dwóch wspornikach w kształcie litery T , które stoją na wzmocnieniu poprzecznym na środku akwa. Na tym zdjęciu mniej więcej to widać.
    • Cześć. Planuję zrobić lampę DIY do akwarium Malawi 100x50x50 i szukam inspiracji dotyczących samego montażu lampy nad akwarium. Interesują mnie rozwiązania DIY, a nie gotowe lampy typu Chihiros czy Skylight. Jak rozwiązaliście: mocowanie szerokiego profilu/radiatora aluminiowego, nóżki opierane o szybę, kątowniki lub płaskowniki aluminiowe, belki oparte bezpośrednio na akwarium, inne estetyczne sposoby montażu nad otwartym zbiornikiem? Jeśli macie zdjęcia swoich lamp i mocowań, będę wdzięczny za fotki oraz informację z czego wykonaliście uchwyty. Zależy mi na estetycznym wykonaniu, bo akwarium stoi w salonie.
    • Aristochromis christyi – to jedyny przedstawiciel rodzaju Aristochromis o charakterystycznym kształcie pyska, który przypomina dziób drapieżnego ptaka lub jak pisze Ad Konings „arystokratyczny nos”. To właśnie temu wyjątkowemu kształtowi pyska zawdzięcza on swój przydomek – Jastrząb z Malawi. Fot. Łeb dorosłego samca Aristochromis christyi z profilu. Gatunek ten występuję w całym jeziorze głównie w strefie przejściowej. Osiąga dość znaczne rozmiary, samiec dorasta do ok. 30 cm., samica jest nieco mniejsza i osiąga 25 cm. Jest typowym rybożercą, a jego menu składa się głównie z przedstawicieli ryb z grupy "Mbuna". Osobliwa budował pyska przystosowała Aritochromis  do chwytania znacznych rozmiarów ryb stanowiących nawet 1/3 długości jego ciała. Fot. Ukazuje rozmiar „paszczy” dorosłego osobnika Dymorfizm płciowy u tego gatunku jest bardzo wyraźny ale dopiero u dorosłych ryb młode wyglądają identycznie – srebrzyste ciało z charakterystyczną wyraźną skośną czarną pręgą. Dorosłe osobniki jak już wspomniałem różnią się znacznie, jeżeli chodzi o kolorystykę samice pozostają podobne do młodych, może trochę ciemnieją ale wydaje mi się, że jest to bardziej cecha konkretnego osobnika i diety. Samce natomiast z wiekiem nabierają coraz więcej niebieskiego odcienia, który zaczyna od głowy „rozlewać” się na resztę ciała choć pełne wybarwienie osiągają dopiero w okresie zalotów i tarła. Dodatkowo u samców wydłużaniu i zaostrzeniu ulegają płetwy – grzbietowa posiadająca mnóstwo pomarańczowych plam, której górną krawędź okala biło-pomarańczowy pas i odbytowa, która dodatkowo zabarwia się na kolor pomarańczowy z wyraźnymi białymi atrapami jajowymi. Fot. Młode osobniki, które już przy rozmiarze ok. 9 cm. wykazywały rywalizację wewnątrzgatunkową. Fot. Dorosły samiec.   Fot. Dorosła samica.   Opisywany gatunek nie należy do szybkich pływaków, preferuje polowanie z zasadzki w dość osobliwy sposób. W trakcie polowania ustawia się głową w dół i bokiem do potencjalnej ofiary, potrząsa przy tym ciałem co ma imitować ranną lub chorą rybę. W momencie kiedy nieuważna ofiara zbliży się zbyt blisko do „Jastrzębia” następuje błyskawiczny atak, a duże i silne szczęki nie dają jej żadnych szans. Fot. Dorosły samiec „wiszący” w toni i przygotowujący się do ataku.   Pierwszy raz młode Aristochromis zobaczyłem „na żywo” w 2005 r. na giełdzie akwarystycznej w Łodzi przy. ul. Św. Teresy. Zaraz po powrocie do domu zacząłem czytać na temat tego gatunku ale szybko okazało się, że z uwagi na rozmiar osiągany przez rybę nie będę w stanie zapewnić jej odpowiedniej przestrzeni. Jednak już wtedy wiedziałem, że kiedyś będę cieszył się widokiem Jastrzębia z Malawi siedząc we własnym fotelu. Jako, że w akwarystyce cierpliwość to ponoć podstawa, stadko sześciu młodych około 6 centymetrowych Aristochromis christyi trafiło do mnie w kwietniu 2017 r. Młodzież trzymała się razem do osiągnięcia ok. 9-10 cm. Ryby karmione były sztucznymi pokarmami premium i raz w tygodniu mrożonymi krewetkami, zresztą tak jest do obecnej chwili. Gatunek ten rośnie zdecydowanie wolniej niż inne popularne wśród akwarystów drapieżne pielęgnice z jeziora Malawi. W tym okresie zaczęła uwidaczniać się umiarkowana agresja wewnątrz gatunkowa i odtąd ryby wolały przebywać pojedynczo w różnych miejscach zbiornika. Zarówno u młodych jak i dorosłych ryb nie zaobserwowałem znaczącej agresji w stosunku do innych gatunków, nawet podczas tarła samiec był dużo spokojniejszy niż przedstawiciele rodzaju Nimbochromis czy Dimidiochromis.   Fot. Dorosły samiec podczas karmienia mrożonymi krewetkami „z ręki”. W grupie zdecydowanie szybciej rosły samce, których jak się okazało były dwie sztuki i przy rozmiarze 13 cm. byłem ich już pewny, a przy około 15 cm. dokonałem redukcji stada zostawiając w zbiorniku parę, która w zdrowiu pływa w nim po dziś dzień. Fot. Para dorosłych Aristochromis christyi. Para dość regularnie podchodziła do tarła jednak pierwsze trzy razy samica nie donosiła ikry i wypluwała ją po kilku dniach ale z czasem udało się jej dochować młode. W czasie tarła samiec oczyszcza dno z grubszych frakcji i kopie krater średnicy ok. 30 cm., do którego wabi samicę i tam dochodzi do tarła. Tak jak wcześnie już wspominałem samiec podczas tarła nie był zbyt zaborczy ani dla samicy ani dla innych gatunków i to pomimo faktu, że mój zbiornik jest zbyt mały dla Aristochromis w obsadzie wielogatunkowej ale o tym później. Fot. Samiec podczas przygotowywania tarliska. Moje wnioski na temat Aristochromis christyi oparte zostały na prawie pięcioletnim już okresie obserwacji tego gatunku w moim standardowym 720 l. W tym miejscu muszę wyraźnie zaznaczyć, że jest to zbiornik zdecydowanie za mały by trzymać Aristochromis w obsadzie wielogatunkowej tym bardziej, że jedynymi (z uwagi na rozmiary i dietę) słusznymi towarzyszami dla niego są inni silni przedstawiciele drapieżników z jeziora Malawi, np. z rodzaju: Buccochromis, Champsochromis, Dimiodiochromis, Nimbochromis czy Tyrannochromis. Nie byłbym jednak sobą gdybym nie pochwalił się sukcesem w zbudowaniu relatywnie zgodnej obsady wielogatunkowej złożonej obok Aristochromis z kilku gatunków z ww. rodzajów drapieżników. Moim zdaniem podstawą budowania zgodnej obsady jest zakup młodych ryb w jednym momencie co pozwoli im przyzwyczaić się do siebie, „nauczyć” się dzielić zbiornik i ustalać hierarchię w miarę wzrostu. Niewątpliwe jednak wiele też zależy od czynnika, na który żaden malawista nie ma wpływu czyli „charakteru” poszczególnych osobników w obrębie danego gatunku. Co do zasady nie zalecam jednak budowania wielogatunkowej obsady wokół Aristochromis christyi w zbiorniku 720 l. Uważam, że za minimum należy tu przyjąć zbiornik o wymiarach 250 x 70 x 70 cm. Natomiast zbiornik 200 x 60 x 60 cm. z całą pewnością można uznać za wystarczające zaplecze dla stworzenia jednogatunkowej obsady z Aristochromis christyi, oczywiście w układzie z jednym samcem. Fot. Dorosły w pełni wybarwiony samiec. Z całą odpowiedzialnością mogę stwierdzić, że jest to jeden z moich ulubionych gatunków spośród drapieżników z jeziora Malawi i zawsze będę go brał jako pewniaka budując w przyszłości obsady moich zbiorników. Mam nadzieję, że również Wam udzieli się mój podziw i sympatia dla Jastrzębia z Malawi i ryba ta „padnie” wyborem każdego malawisty, który dysponuje odpowiednio dużym akwarium.   Literatura: Konings A., 2003. „Back to Nature”.  Przewodnik po świecie pielęgnic z Malawi.  Konings A., 2016. „Malawi cichlids in their natura habitat” 5rd Edition. Cichlid Press, El Paso, USA. Łątka L., Sierakowski W., 2018. “Pielęgnice jeziora Tanganika i Malawi”. Wydanie pierwsze. Angraf, Piła.  
    • A nie zabaczyłeś, że jesteś na forum ryb z j. Malawi nie z Tanganiki? Polecam forum tanganiki, tam na pewno otrzymasz rzetelną informację.
    • Witam wpadłem na pomysł żeby przerobić moje 100l pod gatunki z Tanganiki. Kupiłem skały ‘elephant skin’ i ułożyłem małą konstrukcje w jednym z rogów. Dolożylem trochę roślin dla lepszego efektu wizualnego Microsorium Pteropus i Anubias barteri.  Reszta to drobny jasny piach i kupiłem około 25 wielkich muszli po ślimakach escargot- Helix pomatia(jeszcze nie dojechały). Plan jest taki żeby obsadzic parą Julidochromis transcriptus i kupić około 6 Neolamprologus multifasciatus, Jakieś sugestie, przeciwskazania co do obsady? Samo akwarium jakieś uwagi ? Filter oase 200 thermo, lampa chichiros b series. TDS wody kranowej 388pp.    (zdjęcia zrobione kilka minut po zalaniu) Pozdrawiam.      
    • A czemu nie ?  Ja bardzo dużo piszę codziennie zawodowo i nie mam już siły i przede wszystkim czasu na pisanie dla przyjemności 🤷‍♂️ Dlatego dla mnie osobiście spotkanie/spotkania to najważniejsze daty w kalendarzu... Szkoda, że jest nas na spotkaniach mniej, dlatego zachęcam każdego do przyjazdu tym bardziej, że jest dobre połączenie PKP z Prudnikiem. Zawsze będę mógł opowiedzieć o swoich doświadczeniach z drapolami choć nie wiem czy faktycznie kogoś to interesuje. Poszukam tez i wrzucę na KM krótki artykuł, który poczyniłem kilka lat temu w tym zakresie na przykładzie Aristochromis christyi, ukazał się on co prawda jedynie w języku angielskim ale mam gdzieś pewnie "rękopis".
    • A czemu nie tu? Wiele razy rozmawialiśmy, nie tylko w Pokrzywnej, ale nie jest moją rolą pisanie tutaj na temat funkcjonowania Twojego akwarium z drapolami😉
    • Wszyscy mają racje aaaale nie do końca 😉 ale na szerszą rozmowę zapraszam na spotkanie do Pokrzywnej ☝️😁 PS. @pozner z tego co ja pamiętam to byłeś przy wielu moich rozmowach właśnie w Pokrzywnej ale widocznie tylko ja byłem trzeźwy 😁😉🤣
  • Tematy

  • Grafiki

×
×
  • Dodaj nową pozycję...

Powiadomienie o plikach cookie

By using this site, you agree to our Warunki użytkowania.