przemo-h

Napisaliśmy z @AFOLw tym samym czasie o tych yellowach

Są dwie odmiany caeruleus nawet z Lion's Cove. W części północnej są jednolicie żółte, a w południowej mają właśnie takie białe brzuchy. Poza tym yellowów jest dość sporo, różnych odmian, jak już kolega wspomniał. Nie ma powodu do niepokoju, a wręcz przeciwnie. Ryby są aktywne, wyglądają bardzo ładnie i zbiornik cieszy oko. Pobite i zdegradowane samce trzeba będzie wyławiać, a poza tym nie ingeruj, jeśli nie ma takiej potrzeby. W szczególności mam na myśli maingano, ponieważ to dość kłopotliwy gatunek. Niech się docierają i rządzą po swojemu.

Jeśli masz zamiar kleić kamienie i stworzyć wyspę na środku, to rurki od filtrów zainstaluj również po środku, za wyspą. Kamienie klej pod taflę i wtedy nie trzeba nic maskować.

Najlepszym rozwiązaniem jest wycieczka nad rzekę, jezioro, czy do lasu. Na pewno warto też sprawdzić czy w Twojej okolicy jest żwirownia. Napisaliśmy z przedmówcą w tym samym czasie

Temat obszerny, to i może lepiej edytować trochę tytuł wątku. Źle zrozumiałem Twoją wypowiedź odnośnie glonów. Jeśli jednak można mieć taki ogródek nad zbiornimiem i dodatkowo glony w zbiorniku, to mam już spokojną głowę i zabieram się za rozbudowę mojej aquaponiki. Dobrze, że powstaje kolejny taki projekt. Będzie z kim wymienić się doświadczeniem. Filtracja za tłem, czy w modułach to już sprawdzony temat. My próbujemy podnieść to o stopień wyżej dzięki roślinom i zrobić z tego mały ekosystem, który w niewielkim stopniu jest zależny od nas. Jest jeszcze kolega @Xime, który działa też w tym kierunku. Jeśli koleżanka @suricadeplanuje rośliny z HMF-em, to już mamy duże doświadczenie i materiał na przyszłość.

Czyli wygląda na to, że mój ogródek musi być ciut mniejszy. Zależy mi na glonach, więc muszę utrzymać podobny balans, jak w poprzednim zbiorniku.

Cynotilapie to gatunki stricte terytorialne. Nie podałeś wielkości zbiornika, ale wygląda na to, że brakuje już powoli przestrzeni dla wszystkich samców. Ten jest już najprawdopodobniej przegrany i będzie chłopcem do bicia, jeśli reszta pozwoli mu żyć. W razie problemów trzeba zareagować redukcją.

Potwierdzam. W moim module H słychać lekki rezonans pompy Aquaela. Jako typowy filtr wewnętrzny z gąbką pracował ciszej. Warto przemyśleć temat falownika. Sobo i Jebao pracują przyzwoicie. Ja osobiście używam już tylko Tunze, bo tutaj przeważa jeszcze niezawodność. Dzięki filtracji opartej na falowniku na pewno cyrkulacja nie zawiedzie ze względu na szeroki strumień.

Projekt zapowiada się ciekawy. Wszystko w miarę masz wyjaśnione. Zastanawiałeś się, czy nie lepiej zakupić DCP 8000, ale wydaje mi się, że nie ma takiej potrzeby. 5000 spokojnie ogarnie, tym bardziej, że będzie dodatkowa filtracja. Matrix w tych gąbkach będzie zbyteczny, ale jeśli już masz, to możesz wykorzystać. Bardzo okazale wygląda Twój ogródek. Dziwi mnie obecność Anthurium. Próbowałem z tym gatunkiem, ale szybko padło. Byłem przekonany, że nie lubi zasadowej wody. Widać problem był w czymś innym, lub po prostu się nie przyjęło. Mam pytanie... Jak wygląda przyrost glonów w obecnym zbiorniku? Tutaj działa to pełną parą patrząc na Twoje parametry, a wiadomo, że rośliny są konkurencją dla glonów. W moim poprzednim zbiorniku aquaponika była niewielka i śmigało to można powiedzieć na pół gwizdka. NO3 nie przekraczało 20ppm i glony miały się dobrze.

Polecam wymieszać ze żwirem i dodać nawet drobnych kamieni, jeśli zdecydujesz się na piach. Rzecz gustu oczywiście, ale wygląda to bardzo ładnie i naturalnie. W linku, który wkleiła koleżanka jest to pokazane idealnie. Osobiście mieszałem w ilości 2:1 (piach do żwiru ).

Nie tylko brzuch jest większy. Zmienia się również sylwetka ryby. Co do pierwszej wypowiedzi... Wniosek nasuwa się jeden. Należy im stworzyć takie warunki, aby można było podziwiać naturalne zachowania.

To oczywiste, że nasze ryby dorastają do większych rozmiarów w akwariach. W warunkach naturalnych trzeba sobie zapracować, aby się najeść. Ryby żerują cały dzień. W akwarium mają wypas bez większego wysiłku. Nie wspomnę o ilości składników odżywczych, które dostają na raz. Druga sprawa, to taka, że często lubi się sypnąć trochę więcej. Jaki to ma wpływ na ich zachowanie w danym środowisku? Masz na myśli, że zachowują się inaczej w akwariach?

Witaj! Malawi to skrajność z tym, co miałeś do tej pory. W tym biotopie jest surowy klimat, ale zbiornik tętni życiem dzięki naszym pupilom. Pyszczaki sprawiają, że akwarium jest atrakcyjne i ciekawe. Wrażeń na pewno nie zabraknie. Powodzenia!

Witamy ponownie! Druga opcja odpada. To są jeszcze młode ryby.

W warunkach naturalnych tak się nie zachowuje,ponieważ nie występuje tam piach. W akwarium po prostu chce sobie powiększyć norę, lub uwidocznić swój rewir, jeśli nie ma odpowiedniej kryjówki dla siebie. Jak napisano wcześniej... W pewnym sensie pozbywa się w ten sposób piachu. Oczywiście część mbuny występuje również w strefach przejściowych. Wśród nich można znaleźć zarówno piach jak i kamienie.

Loriae spokojnie na zielsku może rosnąć. To gatunek podobny żywieniowo do auratusa.

Ja też zaproponuję Chindongo saulosi. Przede wszystkim dla tego, że autor postu nie ma jeszcze z tym biotopem doświadczenia. Niektóre proponowane w tym wątku gatunki może nie osiągają dużych rozmiarów, ale są dość agresywne i kolega może się sparzyć na starcie. Ten gatunek ma piękne samice i ze względu na jego charakter jest szansa na 2-3 samce. Jeśli kolega mieszka w Holandii, to ma rzut beretem do Aquatreff. Nie ważne w jakiej części Holandii mieszka. Z tej hodowli na pewno dostanie przyzwoite sauloski.

Jeśli trzy pierwsze gatunki opuszczają zbiornik, to zostawił bym jak jest. Elegansów redukować nie musisz, a nawet dobrze trzymać je w dużym stadzie. Masz wysoki zbiornik, a to dla nich tylko lepiej. Możesz spróbować oddzielić je trochę od reszty, aby miały dla siebie zaciszne miejsce. Wystarczy ładna gałąź z drzewa liściastego przy tafli.

Jeśli interesujesz się Melanochromis lepidiadaptes, to warto zapoznać się z tym materiałem. W stosunku do Non-mbuny może okazać się wredny.

W tym przypadku Konings miał na myśli odmiany jednolicie niebieskie. Na obrzarze Thumbi West fuelleborni i trewavasae mają detale w postaci czerwonego ubarwienia oraz pręg. Na filmie widać bardzo dobrze różnice między nimi. Kolor podstawowy jest jednak bardzo podobny. Karol @Mortistrafił w sedno. Zbiornik ma potencjał i warto to wykorzystać. Ja miałem właściwie ten sam plan. Wielosamcowość trewavasae Chilumba z różnymi morfami, ale dodatkowo inne gatunki z tej lokacji. Wyszło jak wyszło. Lokacja pozostała, ale projekt się skurczył. Tobie też polecam pozostawić trewavasae Thumbi West. Spróbować wielosamcowo z różnymi morfami i dodać inne gatunki. Mógłby być również fuelleborni. Przewaga jest taka, że Thumbi West jest łatwiej skompletować o te morfy. Ja z Chilumbami musiałem się trochę nagłowić. Zaletą na pewno będą ciekawe zachowania wewnątrz gatunkowe trewavasae, różnorodność w ich ubarwieniu i jakby więcej ładu i składu w obsadzie. Chodzi mi dokładnie o to, że gatunków będzie mniej i dzięki temu nie dostaniesz oczopląsu. Oczywiście to tylko kwestia gustu.

Ja wniosek z tego wyciągam taki, że lepiej połączyć fuelleborni z trewavasae, niż dwa, te same gatunki, innej odmiany geograficznej. W szczególności chodzi o to, jak samice rozpoznają swoich partnerów po sylwetce.

Najlepiej odnieść się tutaj do spostrzeżeń Koningsa. Zaczynając od występowania: Fuelleborni zasiedla przypowierzchniowe strefy skaliste, gdzie występuje silne falowanie i turbulencje.. Trevawasae preferujegłębsze regiony, czyli stref głębsze regiony, czyli strefę skalistą, pozbawioną osadu. Występowanie tych gatunków zazębia się oczywiście. Często można spotkać te dwa gatunki bytujące razem, ale jest tutaj kilka zależności. Obszary występowania fuelleborni nie przekraczają 35 m głębokości. Oznacza to, że regiony głębsze izolują populacje i dla tego powstało tak wiele odmian barwnych. Samice tego gatunku nie wyróżniają się szczególnie kolorystyką w całym jeziorze poza tym, że występują w trzech morfach. Rozpoznają one swoich partnerów dzięki charakterystycznej sylwetce, więc ma to większe znaczenie niż sama kolorystyka. W niektórych lokacjach połowa populacji samic jest morfu OB/O, ale w tych lokacjach nie spotkamy trewavasae. Ciekawe jest to, że na obszarach podwodnych raf (w pełni zatopionych), można spotkać z kolei tylko trewavasae. Kolejnym ciekawym faktem jest wygląd tego gatunku, który bardziej przypomina fuelleborni w tych przypadkach. Jest tylko kilka lokacji, gdzie znaleźć można oba gatunki z niebieskimi samcami. Pomimo tego kolor ten dość znacznie różni się od siebie. Jest to wtedy royal blue w przypadku jednego gatunku i cobalt blue w przypadku drugiego z odwrotością uzależnioną od miejsca występowania. W większości obszarów występuje tylko jeden z nich, lub oba odmiennie ubarwione.

Ta z linku Tomka rzeczywiście jest za bardzo jaskrawa. Źle mnie zrozumiałeś. Sugeruję, aby obsada była jednogatunkowa, ale różnych morfów. Druga opcja to fuelleborni i trewavasae, ale znacznie różniące od siebie gatunki. Kilka gatunków Metriaclimy można z powodzeniem hodować w jednym zbiorniku, to dla czego nie Labeotropheusy. Tutaj jest moja samica z Żor

Ale to hybryda jest. Wygląda jak mój O morf, tylko konkretnie stuningowany

Takie też występują na obrzarze Chilumby, ale to inna ryba. Można powiedzieć, że podgatunek. Prawdziwy rarytas, ale tych lepiej nie trzymać razem z typowymi Chilumba.