Skocz do zawartości

Zycie w Holandii - 1069l (230x62x75) mbuna by mlody.czub


Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Pięknego masz tego samca maisona :) 

Jego płetwy brzuszne powalają na kolana...

Ps.To jest właśnie piękno posiadania obsady z grupy Mbuna...

Zawsze coś się dzieje co widać po tym i wcześniejszych filmikach ;) 

Opublikowano

Dzieki Andrzeju za mile slowa.

Tu się z Toba zgodze, tez uwazam ze z mbuna duzo wiecej się dzieje w akwarium.

Wracajac do ryb to nie wiem czy z bolem na sercu nie bede się musial pozbyc przegranego samca. Dostaje dzis przez caly dzien slone baty. Przez chwile plywal już pod powierzchnia wody w narozniku i wygladal jak by już dogorywal. Teraz jak by się troche otrzasnal i probuje stawiac jeszcze czola ale nie wiem czy bedzie mial na tyle sily zeby cos ugrac. Szkoda mi biedaka bo strasznie dzis katowany jest a co chwile i tak i tak wyplywa na srodek baniaka i prowokuje. Zobaczymy co noc przyniesie.

  • Lubię to 1
Opublikowano

Byłem w tej samej sytuacji. Już miałem zamiar wyławiać przegranego, ale po paru dniach się uspokoiło. Nie miałem zbytnio czasu zająć się tym tematem i tak beta jest do dziś. O dziwo odzyskał w miarę przyzwoite kolory i ma święty spokój w lewym rogu.

  • Lubię to 1
Opublikowano

U mnie samiec alfa  powybijal cala konkurencje, dlatego tez wczesniej nie doradzalem konkurencji do niego.  ale moze Ci wyjdzie to na dobre bo bedziesz mial jeszcze ladniejszego samca ;)

Opublikowano (edytowane)
5 minut temu, Alex.C napisał:

U mnie samiec alfa  powybijal cala konkurencje, dlatego tez wczesniej nie doradzalem konkurencji do niego.  ale moze Ci wyjdzie to na dobre bo bedziesz mial jeszcze ladniejszego samca ;)

Biore wszystkie sugestie i rady do siebie i dlatego tez teraz maisony sa pod specjalna obserwacja ?. Moze byc tak jak Ty mowisz, a moze tak jak @przemo-h(mam nadzieje ze tak wlasnei bedzie). Nie mniej przygotowany bylem na taki scenariusz. Na co bylem zas nieprzygotowany to na to ze zdazy się to po zaledwie 3 miesiacach, i to w tak duzym zbiorniku. Natura jednak jest okrutna i nieprzewidywalna.

Edytowane przez mlody.czub
Opublikowano

U mnie co prawda sytuacja jest o tyle dobra, że samiec alfa niechętnie opuszcza swój rewir ze względu na chipokae, który buszuje po lewej stronie. Beta znalazł sobie schronienie w jego części zbiornika i ma przy okazji ochroniarza. Chipokae rządzi lewą stroną, Maison alfa środkiem, a lepidiadaptes to szef wszystkich szefów, czyli Krzysztof Jarzyna ze Szczecina?

  • 3 miesiące temu...
Opublikowano (edytowane)

Maly update. Jakis czas temu udalo mi się nagrac tarlo saulosi. Nie bylo by w tym nic dziwnego by bylo już ich kilknanascie gdyby nie to ze tarlo odbylo się na tle strukturalnym 10cm pod powierzchnia wody. Zawsze jak dotad odbywalo się to w jakiejs dziurze w piachu lub pod kamieniem - teraz wybraly do tego miejsce gdzie czasem tra się acei.  Bylo to dosc widowiskowe.

 

Po ostatnich walkach maisonow kilka miesiecy temu wszystko wrocilo do normy. Zauwazylem teraz jednak ze nie ma podzialu na alfa - beta. Oba pilnuja swoich terenow, podzielily akwarium dokladnie na polowe i jak ktorys się zapedzi do sasiada odrazu zostaje sprowadzony do parteru. Czasem mam wrazenie ze ten przegrany wtedy alfa jeszcze jak by znowu rosl w sile, jednak nie za bardzo jest zainteresowany odebraniem swojego teretorum. To chyba mu bardziej przypadlo do gustu. Smieszne jest to ze czesto dochodzi do roznych walk w akwarium i gdy tak się dzieje - niezalenie od miejsca w akwarium zjawia się wtedy wlasnie ten przegrany alfa i rozpedza towarzystwo. Taki bramkarz na dyskotece. Czasem mnie za bardzo wkurza bo wtraca się wszedzie za kazdym razem i nie daje poobserwowac

1505288259_huawai026.thumb.jpg.efa6057bec8edf9785c091cbba1cf17e.jpg

Do coraz czestszych bitw dochodzi miedzy socolofi. Samce potrafia byc naprawde agresywne wzgledem siebie i tak potwornie szybkie ze szok.  Podczas gdy z poczatku mialem mieszane odczucia na ich temat to tak z biegiem czasu coraz bardziej mnie zaskakuja.

Nkhata bay jak dotada to chyba najspokojniesza ryba w akwarium. Rosnie bardzo nierowno i nie ma wogole jakis wewnetrzych walk. Nawet podczas tarla nie zauwazylem zeby nastapila jakas rywalizacja wewnatrz gatunkowa. Poki co bardzo ladna ryba, zwlaszcza samce ze swoimi czarnymi zakonczeniami.631532923_huawei054.thumb.jpg.994e4e71226dd48732f694c81f7bd52e.jpg

536863909_huawai120.thumb.jpg.9289ff7695e98376816b32b6ade8867c.jpg

Jednak moimi faworytami (mojej zony rowniez) sa saulosi. Jak dotad okazalo się ze mam 5 samcow czyli uklad jest 5+5. O dziwo samiec który się pierwszy wybarwil i jest najmniejszy, najsmuklejszy i o ponad centymetr mniejszy od najwiekszego samca jest strasznym terrorysta w baniaku. Zaden inny nawet nie ma do niego polotu. Zaden nie ma prawa chodzby w polowie okazac swoje ubarwienie bo odrazu zostaje zaatakowany, czasem w bardzo brutalny sposob. Moja zona smieje się ze maly ale wariat. Ten wlasnie samiec na filmiku podchodzi do tarla. Na poczatku zastanawialem się czy nie zredukowac kilku samcow ale stwierdzilem ze redukcja raczej odbedzie się w acei i nkhata bay. Saulosi za bardzo mnie zauroczyly swym zachowaniem.

1389658025_huawei085.thumb.jpg.8467e86b4f406895fec1419f8af26d92.jpg

177322545_huawei128.thumb.jpg.d288ea3803f0cea51e324a867d878b72.jpg

1747801175_huawei106.thumb.jpg.3066c8a32113c3d0a3c1bd353eb908dc.jpg

Tutaj samiec alfa/terrorysta.

1764220529_huawai015.thumb.jpg.49c3bec4841560b3ab4b646ce514b143.jpg

1706350156_huawai027.thumb.jpg.85c5a6664292239ebcb74b3ce5ffcca8.jpg

612457086_huawai009.thumb.jpg.58a958ad058580dddba2e6681cebccfe.jpg

No i na koniec redy. Te to sa dopiero waleczne ryby. Dwa z trzech samcow kilka miesiecy temu obraly sobie rewiry na srodku baniaka, jakies 10cm od siebie i non stop się napierniczaja. Zaden z nich nie odpuszcza. Tu nawet maison jak się czasem wtraci to dostanie w ryja i zaraz znika za swoimi kamieniami. Te ryby to normalnie jakies kilery. Potrafia caly dzien się lac bez przerwy, non stop sa pieknie ubarwione, nastroszone i non stop kopia w piachu. Pod jednym modulem przekopaly mi się na wylot - jakies 20cm wglab.

1883299560_huawei126.thumb.jpg.d217da22d33f1d66505ba0918df03dc2.jpg

435681518_huawei136.thumb.jpg.2b91ac0fb65ebb6a5dcb4bf2af270b13.jpg

 

Niedawno udalo nam się po raz pierwszy zaobserwowac narybek w akwarium - sztuk dwie. Po tylu inkubackach cieszylem się ze je w koncu zobaczylem. Niestety natura szybko wprowadzila balans do biotopu.

372193354_huawai004.thumb.jpg.18f1e45f0d5fdf5ac84ccc29dab41ecb.jpg

515758773_huawai007.thumb.jpg.a07333d56c405577d3aabf313feb9330.jpg

Edytowane przez mlody.czub
  • Lubię to 7
Opublikowano (edytowane)

Z młodymi jest tak, że jeśli ich umaszczenie pozwala się zakamuflować, to mają dużą szansę na przeżycie. Dlatego miałem dużą przeżywalność elongatusów, rdzawych i acei, ale już parallelusy nie miały szans. Byłem mocno zaskoczony, gdy przeżyła mi samica nochala. Pomarańcz przecież mocno rzuca się w oczy.

Druga sprawa to jest to, że masz skromnie zagruzowane akwarium. Tak to przynajmniej wygląda na filmach. Przy bardziej zagruzowanym akwarium nie miałbyś pewnie takich doświadczeń z samcami. Dobrze, że jest jak jest, ale w każdej chwili może to się zmienić. Dowal kamieni, zobaczysz, że ryby się uspokoją, zajmą swoje miejsca, a i młode jakieś przetrwają.

Edytowane przez pozner
  • Lubię to 1
Opublikowano

U mnie było to samo, pierwsza Mphanga uchowała się po trzech miesiacach i w sumie już cztery maluchy przeżyły dość długo żeby pływać w toni a na żółtka Interruptusa czekałem prawie rok.

Opublikowano (edytowane)

Fajny baniak, dużo się dzieje, gratulacje!

12 godzin temu, mlody.czub napisał:

 Smieszne jest to ze czesto dochodzi do roznych walk w akwarium i gdy tak się dzieje - niezalenie od miejsca w akwarium zjawia się wtedy wlasnie ten przegrany alfa i rozpedza towarzystwo. Taki bramkarz na dyskotece. Czasem mnie za bardzo wkurza bo wtraca się wszedzie za kazdym razem i nie daje poobserwowac

U mnie rolę takiego bramkarza pełni czasem alfa Copadichromis B.Kadango i też mnie to trochę wkurza ;).

Edytowane przez troad

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Ostatnio przeglądający   0 użytkowników

    • Brak zarejestrowanych użytkowników przeglądających tę stronę.


  • Posty

    • Aristochromis christyi – to jedyny przedstawiciel rodzaju Aristochromis o charakterystycznym kształcie pyska, który przypomina dziób drapieżnego ptaka lub jak pisze Ad Konings „arystokratyczny nos”. To właśnie temu wyjątkowemu kształtowi pyska zawdzięcza on swój przydomek – Jastrząb z Malawi. Fot. Łeb dorosłego samca Aristochromis christyi z profilu. Gatunek ten występuję w całym jeziorze głównie w strefie przejściowej. Osiąga dość znaczne rozmiary, samiec dorasta do ok. 30 cm., samica jest nieco mniejsza i osiąga 25 cm. Jest typowym rybożercą, a jego menu składa się głównie z przedstawicieli ryb z grupy "Mbuna". Osobliwa budował pyska przystosowała Aritochromis  do chwytania znacznych rozmiarów ryb stanowiących nawet 1/3 długości jego ciała. Fot. Ukazuje rozmiar „paszczy” dorosłego osobnika Dymorfizm płciowy u tego gatunku jest bardzo wyraźny ale dopiero u dorosłych ryb młode wyglądają identycznie – srebrzyste ciało z charakterystyczną wyraźną skośną czarną pręgą. Dorosłe osobniki jak już wspomniałem różnią się znacznie, jeżeli chodzi o kolorystykę samice pozostają podobne do młodych, może trochę ciemnieją ale wydaje mi się, że jest to bardziej cecha konkretnego osobnika i diety. Samce natomiast z wiekiem nabierają coraz więcej niebieskiego odcienia, który zaczyna od głowy „rozlewać” się na resztę ciała choć pełne wybarwienie osiągają dopiero w okresie zalotów i tarła. Dodatkowo u samców wydłużaniu i zaostrzeniu ulegają płetwy – grzbietowa posiadająca mnóstwo pomarańczowych plam, której górną krawędź okala biło-pomarańczowy pas i odbytowa, która dodatkowo zabarwia się na kolor pomarańczowy z wyraźnymi białymi atrapami jajowymi. Fot. Młode osobniki, które już przy rozmiarze ok. 9 cm. wykazywały rywalizację wewnątrzgatunkową. Fot. Dorosły samiec.   Fot. Dorosła samica.   Opisywany gatunek nie należy do szybkich pływaków, preferuje polowanie z zasadzki w dość osobliwy sposób. W trakcie polowania ustawia się głową w dół i bokiem do potencjalnej ofiary, potrząsa przy tym ciałem co ma imitować ranną lub chorą rybę. W momencie kiedy nieuważna ofiara zbliży się zbyt blisko do „Jastrzębia” następuje błyskawiczny atak, a duże i silne szczęki nie dają jej żadnych szans. Fot. Dorosły samiec „wiszący” w toni i przygotowujący się do ataku.   Pierwszy raz młode Aristochromis zobaczyłem „na żywo” w 2005 r. na giełdzie akwarystycznej w Łodzi przy. ul. Św. Teresy. Zaraz po powrocie do domu zacząłem czytać na temat tego gatunku ale szybko okazało się, że z uwagi na rozmiar osiągany przez rybę nie będę w stanie zapewnić jej odpowiedniej przestrzeni. Jednak już wtedy wiedziałem, że kiedyś będę cieszył się widokiem Jastrzębia z Malawi siedząc we własnym fotelu. Jako, że w akwarystyce cierpliwość to ponoć podstawa, stadko sześciu młodych około 6 centymetrowych Aristochromis christyi trafiło do mnie w kwietniu 2017 r. Młodzież trzymała się razem do osiągnięcia ok. 9-10 cm. Ryby karmione były sztucznymi pokarmami premium i raz w tygodniu mrożonymi krewetkami, zresztą tak jest do obecnej chwili. Gatunek ten rośnie zdecydowanie wolniej niż inne popularne wśród akwarystów drapieżne pielęgnice z jeziora Malawi. W tym okresie zaczęła uwidaczniać się umiarkowana agresja wewnątrz gatunkowa i odtąd ryby wolały przebywać pojedynczo w różnych miejscach zbiornika. Zarówno u młodych jak i dorosłych ryb nie zaobserwowałem znaczącej agresji w stosunku do innych gatunków, nawet podczas tarła samiec był dużo spokojniejszy niż przedstawiciele rodzaju Nimbochromis czy Dimidiochromis.   Fot. Dorosły samiec podczas karmienia mrożonymi krewetkami „z ręki”. W grupie zdecydowanie szybciej rosły samce, których jak się okazało były dwie sztuki i przy rozmiarze 13 cm. byłem ich już pewny, a przy około 15 cm. dokonałem redukcji stada zostawiając w zbiorniku parę, która w zdrowiu pływa w nim po dziś dzień. Fot. Para dorosłych Aristochromis christyi. Para dość regularnie podchodziła do tarła jednak pierwsze trzy razy samica nie donosiła ikry i wypluwała ją po kilku dniach ale z czasem udało się jej dochować młode. W czasie tarła samiec oczyszcza dno z grubszych frakcji i kopie krater średnicy ok. 30 cm., do którego wabi samicę i tam dochodzi do tarła. Tak jak wcześnie już wspominałem samiec podczas tarła nie był zbyt zaborczy ani dla samicy ani dla innych gatunków i to pomimo faktu, że mój zbiornik jest zbyt mały dla Aristochromis w obsadzie wielogatunkowej ale o tym później. Fot. Samiec podczas przygotowywania tarliska. Moje wnioski na temat Aristochromis christyi oparte zostały na prawie pięcioletnim już okresie obserwacji tego gatunku w moim standardowym 720 l. W tym miejscu muszę wyraźnie zaznaczyć, że jest to zbiornik zdecydowanie za mały by trzymać Aristochromis w obsadzie wielogatunkowej tym bardziej, że jedynymi (z uwagi na rozmiary i dietę) słusznymi towarzyszami dla niego są inni silni przedstawiciele drapieżników z jeziora Malawi, np. z rodzaju: Buccochromis, Champsochromis, Dimiodiochromis, Nimbochromis czy Tyrannochromis. Nie byłbym jednak sobą gdybym nie pochwalił się sukcesem w zbudowaniu relatywnie zgodnej obsady wielogatunkowej złożonej obok Aristochromis z kilku gatunków z ww. rodzajów drapieżników. Moim zdaniem podstawą budowania zgodnej obsady jest zakup młodych ryb w jednym momencie co pozwoli im przyzwyczaić się do siebie, „nauczyć” się dzielić zbiornik i ustalać hierarchię w miarę wzrostu. Niewątpliwe jednak wiele też zależy od czynnika, na który żaden malawista nie ma wpływu czyli „charakteru” poszczególnych osobników w obrębie danego gatunku. Co do zasady nie zalecam jednak budowania wielogatunkowej obsady wokół Aristochromis christyi w zbiorniku 720 l. Uważam, że za minimum należy tu przyjąć zbiornik o wymiarach 250 x 70 x 70 cm. Natomiast zbiornik 200 x 60 x 60 cm. z całą pewnością można uznać za wystarczające zaplecze dla stworzenia jednogatunkowej obsady z Aristochromis christyi, oczywiście w układzie z jednym samcem. Fot. Dorosły w pełni wybarwiony samiec. Z całą odpowiedzialnością mogę stwierdzić, że jest to jeden z moich ulubionych gatunków spośród drapieżników z jeziora Malawi i zawsze będę go brał jako pewniaka budując w przyszłości obsady moich zbiorników. Mam nadzieję, że również Wam udzieli się mój podziw i sympatia dla Jastrzębia z Malawi i ryba ta „padnie” wyborem każdego malawisty, który dysponuje odpowiednio dużym akwarium.   Literatura: Konings A., 2003. „Back to Nature”.  Przewodnik po świecie pielęgnic z Malawi.  Konings A., 2016. „Malawi cichlids in their natura habitat” 5rd Edition. Cichlid Press, El Paso, USA. Łątka L., Sierakowski W., 2018. “Pielęgnice jeziora Tanganika i Malawi”. Wydanie pierwsze. Angraf, Piła.  
    • A nie zabaczyłeś, że jesteś na forum ryb z j. Malawi nie z Tanganiki? Polecam forum tanganiki, tam na pewno otrzymasz rzetelną informację.
    • Witam wpadłem na pomysł żeby przerobić moje 100l pod gatunki z Tanganiki. Kupiłem skały ‘elephant skin’ i ułożyłem małą konstrukcje w jednym z rogów. Dolożylem trochę roślin dla lepszego efektu wizualnego Microsorium Pteropus i Anubias barteri.  Reszta to drobny jasny piach i kupiłem około 25 wielkich muszli po ślimakach escargot- Helix pomatia(jeszcze nie dojechały). Plan jest taki żeby obsadzic parą Julidochromis transcriptus i kupić około 6 Neolamprologus multifasciatus, Jakieś sugestie, przeciwskazania co do obsady? Samo akwarium jakieś uwagi ? Filter oase 200 thermo, lampa chichiros b series. TDS wody kranowej 388pp.    (zdjęcia zrobione kilka minut po zalaniu) Pozdrawiam.      
    • A czemu nie ?  Ja bardzo dużo piszę codziennie zawodowo i nie mam już siły i przede wszystkim czasu na pisanie dla przyjemności 🤷‍♂️ Dlatego dla mnie osobiście spotkanie/spotkania to najważniejsze daty w kalendarzu... Szkoda, że jest nas na spotkaniach mniej, dlatego zachęcam każdego do przyjazdu tym bardziej, że jest dobre połączenie PKP z Prudnikiem. Zawsze będę mógł opowiedzieć o swoich doświadczeniach z drapolami choć nie wiem czy faktycznie kogoś to interesuje. Poszukam tez i wrzucę na KM krótki artykuł, który poczyniłem kilka lat temu w tym zakresie na przykładzie Aristochromis christyi, ukazał się on co prawda jedynie w języku angielskim ale mam gdzieś pewnie "rękopis".
    • A czemu nie tu? Wiele razy rozmawialiśmy, nie tylko w Pokrzywnej, ale nie jest moją rolą pisanie tutaj na temat funkcjonowania Twojego akwarium z drapolami😉
    • Wszyscy mają racje aaaale nie do końca 😉 ale na szerszą rozmowę zapraszam na spotkanie do Pokrzywnej ☝️😁 PS. @pozner z tego co ja pamiętam to byłeś przy wielu moich rozmowach właśnie w Pokrzywnej ale widocznie tylko ja byłem trzeźwy 😁😉🤣
    • Nie miałem nigdy poważnych drapoli w akwarium, ale moje doświadczenia z non mbuna oraz z pielęgnicami z Ameryki centralnej mówią że dobrym środkiem do rozładowywania agresji jest mocne przerybienie. Często propozycje obsad na tym forum czy w książce Wojtka Sierakowskiego mogą mieć rację bytu tylko do pewnego momentu. 13 ryb w 1400l to niezbyt wiele w moim odczuciu. Jakie są wasze doświadczenia w tej kwestii z drapolami?
    • To prawda Regulowałem już kilka razy, ale w środku - pod szafką jakiś czas temu założyłem jeszcze drugi, mały zbiornik, 112lz pokrywą, przez to szafka jest dość często otwierana, a czasami nawet częściowo otwarta przez kilka h. Dodam, że ten sposób prowadzenia akwarium nie jest zbyt wygodny przy serwisie, więc nie polecam a szafkę bym musiał regulować w prawie każdy weekend 
    • Bardzo ładny baniak, konkret. Jedyne do czego się można przyczepić do regulacja drzwiczek pod nim 😅
    • @S_owa dzięki za super aktualizację  Wyjątkowo mnie cieszy, bo Twoja kronika zainspirowała mnie do wystartowania akwarium z drapieżnikami. Z takich predatorów kalibru XXL mam u siebie tylko samca Aristo. Zakładam, że moje akwarium finalnie może być dla niego za małe, ale postanowiłem sprawdzić co z tego wyjdzie przy założeniu, że będzie to tylko samiec bez partnerek do harcowania. Jak na razie spokojnie sobie rośnie i nie doskwiera innym lokatorom. Ku mojemu zaskoczeniu w składzie mieszkańców, najbardziej upierdliwy dla wszystkich jest samiec Stigmatochromis Tolae. Miałem 2 samce i 2 samice. Niestety przez niefortunny wypadek jedną samicę straciłem, druga nie wytrzymała presji dwóch samców 😕 Jednego samca sprzedałem bo mi było go już szkoda i ten ostatni, który pozostał potrafi być jak taka końska mucha na łące. Dokucza wszystkim. Ma swoją norę pod kaseciakiem i jego jedynym celem życiowym jest wyganianie wszystkich z tamtego rejonu. Potrafi dać popalić 1,5 razy większemu Nimbochromisowi Polistigma... Będę go musiał usunąć bo mnie już denerwuje.  Zazdroszczę widoku pielęgnującej maluchy samicy Nimbo. Nigdy nie spotkałem się z takim widokiem u moich pyszczaków.  Pozdrawiam 👋
  • Tematy

  • Grafiki

×
×
  • Dodaj nową pozycję...

Powiadomienie o plikach cookie

By using this site, you agree to our Warunki użytkowania.