Skocz do zawartości

Zycie w Holandii - 1069l (230x62x75) mbuna by mlody.czub


Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

Na poczatek zbiornik: 230x62x75 przy czym 75 jest wysokoscia. Zbiornik wykonany przez @przemek wieczorek

Podwojna filtracja narurowa i oswietlenie rgb na diodach samsunga.

Falownik Tunze Nanostreem 6055 ze sterownikiem.

Obsada w ilosciach:

Metriaclima estherae super red minos reef - 10st

Iodotropheus Sprengerae Makokola Red - 10st

Pseudotropheus Saulosi Taiwan Reef - 10st

Labidochromis caeruleus kakusa - 10st

Labidochromis caeruleus nkhata bay - 10st

Pseudotropheus acei luwala - 20st

Pseudotropheus socolofi mara point select - 10st

Synodontis petricola Zaire 6st

Cala obsada za wyjatkiem Synodontisow zostala zakupiona u @fish_magic i wyslana do holandii.

Niestety Kakusy jak i Sprengerae Makokola Red nie za bardzo mi się przyjely, przychorowaly na poczatku i wiekszosc się wykruszyla.

Baniak po postawieniu wygladal tak:

59f5a233441dc_nikon146.thumb.JPG.427c61e6b9e36391cdbc8eff8ec0cb92.JPG59f5aa8ca347f_iphone6115.thumb.JPG.740425cc3203a066e4c2b95207b0c54f.JPG

Rybki zaczely rosnac a  czesc wybarwiac.

Zdecydowanym faworytem okazal się samiec Super Red:

59f5a2ee05d6c_iphone6024.thumb.JPG.0cf0c93ccf41ec5d9262fdce23c0398f.JPG

59f5a305071ef_iphone6029.thumb.JPG.b65f5be7e742f50a74b9c9159bd4b7dd.JPG

Reszta gatunku rowniez prezentuje se ladnie, szkoda ze wiekszosc to samce,

59f5a40c38b39_iphone6015.thumb.JPG.d8e5096f4e57dd1e9f0eb5cdd6c9cd28.JPG

Dwa tygodnie temu udalo mi się zaobserwowac i nakrecic krotki filmik z ich tarla, fajnie bylo moc to obejzec po raz pierwszy. Co ciekawet ojcem nie zostal najbardziej wybarwiony samiec alfa, a dziure wykopal samiec Socolofi jednak zostal z niej przegioniony. Podczas tarla samiec saulosi systematycznie zaganial tam rowniez samice, przez co nie obylo się bez zgrzytow. Co ciekawe gdy tylko zblizalem się do baniaka przerywaly tarlo, ponad pol godziny siedzialem w bezruchu i nic nie udalo mi się uwiecznic. Gdy już się poddalem i chcialem odchodzic dostalem jedna szanse na krotki film i  udalo się. Dopiero ogadajac go na komputerze dostrzeglem ikre - w 54s widac ja.

Kilka dni temu zauwazylem zaloty jednego z mniejszych samcow socolofi z odwzajemnieniem samicy a wczoraj wieczorem siedzac na kanapie zaczal kopac dziore pod kamieniem.

Rowniez para Acei dobrala się i od kilku dni bacznie pilnuje swojej kryjowki. Moze cos tam się z tego wykluje.

Z innych rzeczy w akwarium to mam jeszcze awa anubiasy i kryptokoryne karlowana ktore pozostaly po poprzednim zbiornku i maja one się swietnie. Anubiasy rosna jak glupie a kryptokoryna nie marnieje :lol:

Jakis czas temu zobaczylem w sklepie piekne Echinodorusy i rowniez sobie zakupilem, jednak nie przystosowaly się one do mojego zbiornka. Zakladam ze przez kiepskie oswietlenie bo mikro i makro elementy dostaja. Moze z koncem roku bede przerabial oswietlenie to podejme jeszcze jedna probe bo sa to piekne rosliny. Rowniez zakupilem kilka sadzone vallisnerii gigantei ale niestety nie jest ona w stanie się u mnie rozrosnac. Super redy upaatrzyly sobie ja jako przysmak i doslownie znecaja się nad nia odrywajac coraz to wiecej koncowek lisci - oczywiscie zjadajac je.

59f5ad5d24965_nikon018.thumb.JPG.b87e5bd2312eb32be1a09c2508f0bbe3.JPG59f5ada6721e6_nikon098.thumb.JPG.18fb63191b5852ae93d98b5dfd278dd0.JPG

 

 

 

 

 

Edytowane przez AndrzejGłuszyca
  • Lubię to 8
Opublikowano

Super. Gratulacje pięknego zbiornika i ryb. Fajna relacja ;) 
Śledziłem Twój wątek przy zakładaniu. To jak to zrealizowałeś od strony technicznej również robi wrażenie ;) 
Akwarium wystartowało już dawno, a nie masz prawi w ogóle glonów. Czyścisz żeby ich nie było, czy po prostu Ci się nie pojawiły? 

Opublikowano

Dzieki za mile slowa. Glony to moja bolaczka bo zamierzeniem bylo je miec. Na poczatku pojawily się okrzemki ale bardzo szybko zniknely. Zielenice mialem w dwoch miejscach - tam gdzie byl duzy strumien wody i ryby nie mogly ich siegnac. Dwoje się i troje zeby pojawily się zielenice dlatego tez w planach mam zastosowanie nowego oswietlenia na ledach ful spektrum. W dalszyn ciagu jednak kombinuje z woda i oswietleniem ale efekty mizerne. 

  • Dziękuję 1
Opublikowano
3 godziny temu, Areck napisał:

Zbiornik imponujący. ;) 

Jak trzymają Ci się rośliny? Podoba mi się ten zielony akcent w zbiorniku.

Rosliny trzymaja się tak ooo.  Czesc już prawie zniknela tylko anubiasy rosna jak szalone. IMG_4486.thumb.JPG.bd2ee360618d078a7a1ea42e2b61d958.JPGIMG_4487.thumb.JPG.912764c0e48a2969e9de775f063ed66e.JPG

Echinodorus prawie zniknal już a byl naprawde imponujacy

IMG_4488.thumb.JPG.57f93df7e73e68d109aaa8c414903f84.JPG

Reszta jakos tam się trzyma po rogach ale poki nie wystartuje z dobrym oswietleniem nie ma szans na wzrost. Niestety ale bez odpowiedniej ilosci lumenow roslinnosci nie bedzie 

Opublikowano (edytowane)
40 minut temu, mlody.czub napisał:

Niestety ale bez odpowiedniej ilosci lumenow roslinnosci nie bedzie 

No niestety, święta prawda.

Jak tak się dziurawią to jeszcze musisz dozować "Liquid Carbon" i "Żelazo" i na pewno musisz nie mieć tych popularnych na tym forum żywic typu purolite i inne.

Edytowane przez makok
Opublikowano

Przerabiałem to w poprzednim baniaku. Kryptokoryna i Nurzaniec upadły praktycznie do zera, tylko anubias cafefolia mi się utrzymał i o dziwo puszczał co chwila nowe listki.

Opublikowano

Anubiasy i u mnie świetnie rosły. Nie wymagają silnego oświetlenia. Większość składników pobierają z korzeni, dlatego nie jest wskazane zakopywanie w piasek korzeni Anubiasa. Podobna sytuacja jest z Micriosorium.  O innych roślinach możesz zapomnieć. 

  • 2 miesiące temu...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Ostatnio przeglądający   0 użytkowników

    • Brak zarejestrowanych użytkowników przeglądających tę stronę.


  • Posty

    • Aristochromis christyi – to jedyny przedstawiciel rodzaju Aristochromis o charakterystycznym kształcie pyska, który przypomina dziób drapieżnego ptaka lub jak pisze Ad Konings „arystokratyczny nos”. To właśnie temu wyjątkowemu kształtowi pyska zawdzięcza on swój przydomek – Jastrząb z Malawi. Fot. Łeb dorosłego samca Aristochromis christyi z profilu. Gatunek ten występuję w całym jeziorze głównie w strefie przejściowej. Osiąga dość znaczne rozmiary, samiec dorasta do ok. 30 cm., samica jest nieco mniejsza i osiąga 25 cm. Jest typowym rybożercą, a jego menu składa się głównie z przedstawicieli ryb z grupy "Mbuna". Osobliwa budował pyska przystosowała Aritochromis  do chwytania znacznych rozmiarów ryb stanowiących nawet 1/3 długości jego ciała. Fot. Ukazuje rozmiar „paszczy” dorosłego osobnika Dymorfizm płciowy u tego gatunku jest bardzo wyraźny ale dopiero u dorosłych ryb młode wyglądają identycznie – srebrzyste ciało z charakterystyczną wyraźną skośną czarną pręgą. Dorosłe osobniki jak już wspomniałem różnią się znacznie, jeżeli chodzi o kolorystykę samice pozostają podobne do młodych, może trochę ciemnieją ale wydaje mi się, że jest to bardziej cecha konkretnego osobnika i diety. Samce natomiast z wiekiem nabierają coraz więcej niebieskiego odcienia, który zaczyna od głowy „rozlewać” się na resztę ciała choć pełne wybarwienie osiągają dopiero w okresie zalotów i tarła. Dodatkowo u samców wydłużaniu i zaostrzeniu ulegają płetwy – grzbietowa posiadająca mnóstwo pomarańczowych plam, której górną krawędź okala biło-pomarańczowy pas i odbytowa, która dodatkowo zabarwia się na kolor pomarańczowy z wyraźnymi białymi atrapami jajowymi. Fot. Młode osobniki, które już przy rozmiarze ok. 9 cm. wykazywały rywalizację wewnątrzgatunkową. Fot. Dorosły samiec.   Fot. Dorosła samica.   Opisywany gatunek nie należy do szybkich pływaków, preferuje polowanie z zasadzki w dość osobliwy sposób. W trakcie polowania ustawia się głową w dół i bokiem do potencjalnej ofiary, potrząsa przy tym ciałem co ma imitować ranną lub chorą rybę. W momencie kiedy nieuważna ofiara zbliży się zbyt blisko do „Jastrzębia” następuje błyskawiczny atak, a duże i silne szczęki nie dają jej żadnych szans. Fot. Dorosły samiec „wiszący” w toni i przygotowujący się do ataku.   Pierwszy raz młode Aristochromis zobaczyłem „na żywo” w 2005 r. na giełdzie akwarystycznej w Łodzi przy. ul. Św. Teresy. Zaraz po powrocie do domu zacząłem czytać na temat tego gatunku ale szybko okazało się, że z uwagi na rozmiar osiągany przez rybę nie będę w stanie zapewnić jej odpowiedniej przestrzeni. Jednak już wtedy wiedziałem, że kiedyś będę cieszył się widokiem Jastrzębia z Malawi siedząc we własnym fotelu. Jako, że w akwarystyce cierpliwość to ponoć podstawa, stadko sześciu młodych około 6 centymetrowych Aristochromis christyi trafiło do mnie w kwietniu 2017 r. Młodzież trzymała się razem do osiągnięcia ok. 9-10 cm. Ryby karmione były sztucznymi pokarmami premium i raz w tygodniu mrożonymi krewetkami, zresztą tak jest do obecnej chwili. Gatunek ten rośnie zdecydowanie wolniej niż inne popularne wśród akwarystów drapieżne pielęgnice z jeziora Malawi. W tym okresie zaczęła uwidaczniać się umiarkowana agresja wewnątrz gatunkowa i odtąd ryby wolały przebywać pojedynczo w różnych miejscach zbiornika. Zarówno u młodych jak i dorosłych ryb nie zaobserwowałem znaczącej agresji w stosunku do innych gatunków, nawet podczas tarła samiec był dużo spokojniejszy niż przedstawiciele rodzaju Nimbochromis czy Dimidiochromis.   Fot. Dorosły samiec podczas karmienia mrożonymi krewetkami „z ręki”. W grupie zdecydowanie szybciej rosły samce, których jak się okazało były dwie sztuki i przy rozmiarze 13 cm. byłem ich już pewny, a przy około 15 cm. dokonałem redukcji stada zostawiając w zbiorniku parę, która w zdrowiu pływa w nim po dziś dzień. Fot. Para dorosłych Aristochromis christyi. Para dość regularnie podchodziła do tarła jednak pierwsze trzy razy samica nie donosiła ikry i wypluwała ją po kilku dniach ale z czasem udało się jej dochować młode. W czasie tarła samiec oczyszcza dno z grubszych frakcji i kopie krater średnicy ok. 30 cm., do którego wabi samicę i tam dochodzi do tarła. Tak jak wcześnie już wspominałem samiec podczas tarła nie był zbyt zaborczy ani dla samicy ani dla innych gatunków i to pomimo faktu, że mój zbiornik jest zbyt mały dla Aristochromis w obsadzie wielogatunkowej ale o tym później. Fot. Samiec podczas przygotowywania tarliska. Moje wnioski na temat Aristochromis christyi oparte zostały na prawie pięcioletnim już okresie obserwacji tego gatunku w moim standardowym 720 l. W tym miejscu muszę wyraźnie zaznaczyć, że jest to zbiornik zdecydowanie za mały by trzymać Aristochromis w obsadzie wielogatunkowej tym bardziej, że jedynymi (z uwagi na rozmiary i dietę) słusznymi towarzyszami dla niego są inni silni przedstawiciele drapieżników z jeziora Malawi, np. z rodzaju: Buccochromis, Champsochromis, Dimiodiochromis, Nimbochromis czy Tyrannochromis. Nie byłbym jednak sobą gdybym nie pochwalił się sukcesem w zbudowaniu relatywnie zgodnej obsady wielogatunkowej złożonej obok Aristochromis z kilku gatunków z ww. rodzajów drapieżników. Moim zdaniem podstawą budowania zgodnej obsady jest zakup młodych ryb w jednym momencie co pozwoli im przyzwyczaić się do siebie, „nauczyć” się dzielić zbiornik i ustalać hierarchię w miarę wzrostu. Niewątpliwe jednak wiele też zależy od czynnika, na który żaden malawista nie ma wpływu czyli „charakteru” poszczególnych osobników w obrębie danego gatunku. Co do zasady nie zalecam jednak budowania wielogatunkowej obsady wokół Aristochromis christyi w zbiorniku 720 l. Uważam, że za minimum należy tu przyjąć zbiornik o wymiarach 250 x 70 x 70 cm. Natomiast zbiornik 200 x 60 x 60 cm. z całą pewnością można uznać za wystarczające zaplecze dla stworzenia jednogatunkowej obsady z Aristochromis christyi, oczywiście w układzie z jednym samcem. Fot. Dorosły w pełni wybarwiony samiec. Z całą odpowiedzialnością mogę stwierdzić, że jest to jeden z moich ulubionych gatunków spośród drapieżników z jeziora Malawi i zawsze będę go brał jako pewniaka budując w przyszłości obsady moich zbiorników. Mam nadzieję, że również Wam udzieli się mój podziw i sympatia dla Jastrzębia z Malawi i ryba ta „padnie” wyborem każdego malawisty, który dysponuje odpowiednio dużym akwarium.   Literatura: Konings A., 2003. „Back to Nature”.  Przewodnik po świecie pielęgnic z Malawi.  Konings A., 2016. „Malawi cichlids in their natura habitat” 5rd Edition. Cichlid Press, El Paso, USA. Łątka L., Sierakowski W., 2018. “Pielęgnice jeziora Tanganika i Malawi”. Wydanie pierwsze. Angraf, Piła.  
    • A nie zabaczyłeś, że jesteś na forum ryb z j. Malawi nie z Tanganiki? Polecam forum tanganiki, tam na pewno otrzymasz rzetelną informację.
    • Witam wpadłem na pomysł żeby przerobić moje 100l pod gatunki z Tanganiki. Kupiłem skały ‘elephant skin’ i ułożyłem małą konstrukcje w jednym z rogów. Dolożylem trochę roślin dla lepszego efektu wizualnego Microsorium Pteropus i Anubias barteri.  Reszta to drobny jasny piach i kupiłem około 25 wielkich muszli po ślimakach escargot- Helix pomatia(jeszcze nie dojechały). Plan jest taki żeby obsadzic parą Julidochromis transcriptus i kupić około 6 Neolamprologus multifasciatus, Jakieś sugestie, przeciwskazania co do obsady? Samo akwarium jakieś uwagi ? Filter oase 200 thermo, lampa chichiros b series. TDS wody kranowej 388pp.    (zdjęcia zrobione kilka minut po zalaniu) Pozdrawiam.      
    • A czemu nie ?  Ja bardzo dużo piszę codziennie zawodowo i nie mam już siły i przede wszystkim czasu na pisanie dla przyjemności 🤷‍♂️ Dlatego dla mnie osobiście spotkanie/spotkania to najważniejsze daty w kalendarzu... Szkoda, że jest nas na spotkaniach mniej, dlatego zachęcam każdego do przyjazdu tym bardziej, że jest dobre połączenie PKP z Prudnikiem. Zawsze będę mógł opowiedzieć o swoich doświadczeniach z drapolami choć nie wiem czy faktycznie kogoś to interesuje. Poszukam tez i wrzucę na KM krótki artykuł, który poczyniłem kilka lat temu w tym zakresie na przykładzie Aristochromis christyi, ukazał się on co prawda jedynie w języku angielskim ale mam gdzieś pewnie "rękopis".
    • A czemu nie tu? Wiele razy rozmawialiśmy, nie tylko w Pokrzywnej, ale nie jest moją rolą pisanie tutaj na temat funkcjonowania Twojego akwarium z drapolami😉
    • Wszyscy mają racje aaaale nie do końca 😉 ale na szerszą rozmowę zapraszam na spotkanie do Pokrzywnej ☝️😁 PS. @pozner z tego co ja pamiętam to byłeś przy wielu moich rozmowach właśnie w Pokrzywnej ale widocznie tylko ja byłem trzeźwy 😁😉🤣
    • Nie miałem nigdy poważnych drapoli w akwarium, ale moje doświadczenia z non mbuna oraz z pielęgnicami z Ameryki centralnej mówią że dobrym środkiem do rozładowywania agresji jest mocne przerybienie. Często propozycje obsad na tym forum czy w książce Wojtka Sierakowskiego mogą mieć rację bytu tylko do pewnego momentu. 13 ryb w 1400l to niezbyt wiele w moim odczuciu. Jakie są wasze doświadczenia w tej kwestii z drapolami?
    • To prawda Regulowałem już kilka razy, ale w środku - pod szafką jakiś czas temu założyłem jeszcze drugi, mały zbiornik, 112lz pokrywą, przez to szafka jest dość często otwierana, a czasami nawet częściowo otwarta przez kilka h. Dodam, że ten sposób prowadzenia akwarium nie jest zbyt wygodny przy serwisie, więc nie polecam a szafkę bym musiał regulować w prawie każdy weekend 
    • Bardzo ładny baniak, konkret. Jedyne do czego się można przyczepić do regulacja drzwiczek pod nim 😅
    • @S_owa dzięki za super aktualizację  Wyjątkowo mnie cieszy, bo Twoja kronika zainspirowała mnie do wystartowania akwarium z drapieżnikami. Z takich predatorów kalibru XXL mam u siebie tylko samca Aristo. Zakładam, że moje akwarium finalnie może być dla niego za małe, ale postanowiłem sprawdzić co z tego wyjdzie przy założeniu, że będzie to tylko samiec bez partnerek do harcowania. Jak na razie spokojnie sobie rośnie i nie doskwiera innym lokatorom. Ku mojemu zaskoczeniu w składzie mieszkańców, najbardziej upierdliwy dla wszystkich jest samiec Stigmatochromis Tolae. Miałem 2 samce i 2 samice. Niestety przez niefortunny wypadek jedną samicę straciłem, druga nie wytrzymała presji dwóch samców 😕 Jednego samca sprzedałem bo mi było go już szkoda i ten ostatni, który pozostał potrafi być jak taka końska mucha na łące. Dokucza wszystkim. Ma swoją norę pod kaseciakiem i jego jedynym celem życiowym jest wyganianie wszystkich z tamtego rejonu. Potrafi dać popalić 1,5 razy większemu Nimbochromisowi Polistigma... Będę go musiał usunąć bo mnie już denerwuje.  Zazdroszczę widoku pielęgnującej maluchy samicy Nimbo. Nigdy nie spotkałem się z takim widokiem u moich pyszczaków.  Pozdrawiam 👋
  • Tematy

  • Grafiki

×
×
  • Dodaj nową pozycję...

Powiadomienie o plikach cookie

By using this site, you agree to our Warunki użytkowania.