Życie w Iquitos 840(200x70x60)

[iquitos68]

Kronikarski wpis.

Nastąpiła druga dłuższa połowa roku w której akwarium poranną porą jest oświetlane przez budzące się słońce. W zeszłym roku silne światło słoneczne plus mocne oświetlenie Led spowodowało atak sinic. W tym roku zapobiegawczo zasłony są w ciągu dnia zasłonięte oraz Ledy przykręcone. Dodatkowo utrzymuję podniesione do 30-40 ppm wartości NO3 co świetnie wpływa na porost glonów. Tak myślę, że właśnie to NO3 jest kluczem do sukcesu, gdyż dzięki temu stosunek azotanów do fosforanów powoduje niekorzystne warunki dla rozwoju sinic. Nie widzę, żeby rybom to przeszkadzało, a także literatura światowa nie potwierdza, że mogłoby być inaczej.

Z ciekawostek - Samiec Taeniochromis holotaenia próbował zbałamucić samicę. Jednak jako, że jest jeszcze nieletnia nic z tego nie wyszło  

W sprawie Lichnochromisów. Większa samica z ostatniego zarybienia na dobre zadomowiła się zbiorniku. Druga, no cóż jeszcze nie wiadomo jak z nią będzie. 

 

[Bartek_De]

Kapitalne zdjęcia

Wysłane z mojego SM-G950F przy użyciu Tapatalka

[iquitos68]

Tygodniowy drobny wpis. W sumie za dużo się nie dzieje. No może z wyjątkiem Protomelasa hertae, który podjadłwszy i po drobnej sprzeczce z dowódcą przybrał ciekawych barw

[Bartek_De]

29 minut temu, iquitos68 napisał:

Tygodniowy drobny wpis

Drobny, ale okraszony świetnymi, jak zawsze, fotkami

[iquitos68]

Kronikarski wpis.

Sprawie projektu Lichnochromis. Dokładnie tak jak w poprzednim zarybieniu tym gatunkiem po półtora miesiącu od wpuszczenia jedna samica padła. Klasyczny przypadek - od początku sam dół w hierarchii, przeganianie, stres, depresja, a w końcu zaprzestanie pobierania pokarmu, szybki oddech.

Druga większa samica odpukać ma się wciąż bardzo dobrze. No ale ona od początku miała charakter protomelasa czyli silną asertywność, dzięki czemu plasuje się gdzieś po środku stawki hierarchii. Teraz jest układ 2+1 tych ryb.

Jeśli ktoś będzie chciał mieć te ryby u siebie, niech kupuje dorosłe, największe i najlepiej jak sam pojedzie do hodowli, poobserwuje i wybierze te najsilniejsze najwyżej w hierarchii.

[iquitos68]

Kronikarski wpis.

W moim zbiorniku pływają dwa samce Protomelasów - hertae oraz ornatus. Pierwszy pojawił się hertae. Ze dwa lata po nim ten drugi. Ornatus był dużo mniejszy, jednakże bardzo szybko rośnie i już teraz dorównuje koledze wielkością. Coraz częściej także dochodzi do spięć między tymi rybami. Są to typowe potyczki o dominację w zbiorniku. Ornatus póki co przegrywa, ale jego natura jest taka że na dłuższą metę nie odpuści i będzie znów dążył do konfrontacji.

Dziś z samego rana doszło kolejnej walki między tymi rybami. Dużym plusem jest to, że ryby prezentują wtedy pełnię barw jak podczas tarła. Aż kusi, żeby wykorzystać ten moment do pstryknięcia paru fotek. A jak jeszcze słońce oświetla akwarium to już pewne, że zdjęcia muszą być zrobione . A miałem sfocić tylko TaeniochroWstaw inne media misa, który zresztą znalazł się na pierwszej force.

Z innych spraw. W akwarium dużo się nie dzieje. Ciągle mam podniesiony poziom NO3 do 30-40 ppm, co skutecznie blokuje sinice. Glonom też odpowiada ten stan.

Niedawno wpuszczone maleństwo samca Chilotilapia rhoadesii zaczyna pokazywać pazurki. Ba nawet potrafi wystartować do każdego z Protomelasów i tłuc się z nimi. Protki patrzą jak na idiotę, robią zdziwioną minę "o co chodzi?" Nie wiedzą czy się śmiać czy płakać i często nawet nie podejmują walki bo wiedzą, że to i tak nie ma sensu, jak by się od muchy odganiały.

Samica Lichnochromisa ciągle jest na styku "dobrze" i "źle". Jak jest za długo ganiana to zamyka się w sobie na parę dni i mało je. Potem jej przechodzi na szczęście. Ale generalnie to ciężki temat te ryby. 

 

 

 

 

 

Edytowane 21 Maja 2020 przez iquitos68

[TOMEKSIEDLCE]

Godzinę temu, iquitos68 napisał:

Ciągle mam podniesiony poziom NO3 do 30-40 ppm

Ja ponad 2 lata mam taki stan NO3 30-40 ppm jest wszystko ok z rybami .

[iquitos68]

4 godziny temu, TOMEKSIEDLCE napisał:

Ja ponad 2 lata mam taki stan NO3 30-40 ppm jest wszystko ok z rybami .

Gdy trafiłem tu na forum, to panowała tendencja zbijania NO3 do zera. Jako niedoświadczony przyjąłem tą drogę za pewnik. Jak się potem okazało takie zbijanie parametrów na siłę może się źle skończyć gdy się zabiera za to amator. Cóż, doświadczenie zdobywa się latami.

[iquitos68]

Kronikarski wpis. Samiec Taeniochromis holotaenia ma to do siebie, że długi czas potrafi być spowity w czernie, aby nagle ni z tego ni z owego wybuchnąć niebieskimi akcentami. Myślę, że jest już na półmetku wybarwienia, a mocna dieta stynkowa sprzyja temu. Ogólnie ten gatunek cieszy bardzo.

 

Nieco mniej cieszą Lichnochromisy. Jeden mały samiec wytrwał w zbiorniku 1,5 roku  . Duży samiec ma się bardzo dobrze jak zawsze. A samicę przeniosłem do oddzielnego 100l zbiornika. Jakoś tak je w kratkę, coraz bardziej szuka odosobnienia. Przy okazji zrobię jej lekką kurację na pasożyty.

[iquitos68]

Dziś na tapecie dwóch jegomości. Młody samczyk Chilotilapia rhoadesii oraz starszy Placidochromis phenochilus tanzania. Tanzania jest spokrewniony z popularnymi whitelipsami. Miałem je kiedyś. Zachowanie jest podobne. Obydwa gatunki potrafią być zadziorne i postawić na swoim. Sposób odżywiania jest jednak nieco inny tak mi się wydaje. O ile dmoki wolą łapać pożywienie unoszące się w toni, to Tanzania zdecydowanie chętniej przeszukuje dno w poszukiwaniu smakołyków. Może nie kopie głęboko, ale dokładnie sprawdza powierzchniową część dna. Tanzania ma bardzo ciekawe zachowanie. Konfrontację z inną rybą poprzedza długi nawet kilkuminutowy taniec, podczas którego tanzania ciągle, szybko pływa tam i z powrotem pusząc się, ale nie atakując. Dopiero po dłuższym czasie o ile przeciwnik nie znudził się tym, atakuje, szybko, pewnie i agresywnie, jak szermierz na olimpiadzie. Nie widziałem podobnego zachowania u innych gatunków, nawet dmok. No ale w sumie jeszcze mało widziałem.

Kilka miesięcy temu do akwarium dołączyła młoda Chilotilapia rhoadesii. Wielkość 1, agresia 10. Nie odpuszcza, kozaczy do każdej ryby. Mimo niewielkiego rozmiaru pozostałe ryby nie chcą z nią zadzierać. Ma on tajną broń. Pysk jej mimo, że malutki, to przystosowany jest do jedzenia ślimaków. Jest w stanie kruszyć muszle i wysysać z nich to co najlepsze. Podczas starcia z innymi rybami kończy się na tym, że wyrywa innym rybom łuski, które potem pływają po całym akwarium akwarium. Pożywnie. Niby taki mięsożerca, a u mnie w zbiorniku jego jadłospis składa się przede wszystkim z.. glonów. Oczywiście podczas karmienia je zwykłe pokarmy, ale w ciągu dnia obgryza kamienie.

Pisałem, że Chilitilapia kozaczy do każdej ryby. Naturalnie musiało dojść do sprzeczki także z tanzanią. To było podczas karmienia. Chilo przeganiała wszystkie ryby, że aż łuski latały. Gdy padło na tanzanię ta nie odpuściła. Wykorzystała swoją tajną broń czyli zęby. Z łatwością odgryzła kawałek wargi przeciwniczce. Ta nie mogła długo dość do siebie. Trzęsła pyskiem, była zdenerwowana. Od tego czasu chilo nabrała respektu do tanzani. Stawia się innym rybom ale nie jej. Tu pamięta co się stało. Jak długo warga jej odrastała i jak może się skończyć rozmowa z uzębionym kompanem.