Skocz do zawartości

Zmiana parametrów wody RO wraz z upływem czasu


Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Witam.

Ogólnie wiadomo, że wysoka twardość węglanowa działa jako bufor utrzymujący stałą wartość pH.

Natomiast przy niskich poziomach kH (2-3) następuje (może nastąpić?) spadek wartości pH.

I tu moje pytanie: czy istnieje jakaś zależność (wzór) określająca zmianę wartości pH w jednostce czasu przy stałym kH?


Konkretnie interesuje mnie czy można obliczyć np. po jakim czasie woda o pH10 osiągnie wartość pH8,2 przy założeniu, że kH tej wody wynosi 2 stopnie? . Z założenia do wody nie dodajemy żadnych środków.


Zmieniłem tytuł na bardziej adekwatny - mutra

Opublikowano

pH ma tendencje do wahania się - na pewno w cyklach noc/dzień zwłaszcza jak w baniaku jest trochę zielonego. W Twoim przykładzie pH będzie spadało, ale obliczenie tego jest raczej niemożliwe ze względu na zbyt wiele czynników które mają na to wpływ. Chociażby obecność roślin, zmiany natężenia azotanów, wymiana gazowa z otoczeniem, działanie skał i złoży filtracyjnych.

Bufor jest właśnie po to żeby to pH utrzymać, inaczej spada do pewnego poziomu (w końcu stałego - zależnego od środowiska) jednak dla naszych celów jest to poziom z reguły zbyt niski.

Opublikowano

OK. Rozumiem możliwość zmian pH w zbiorniku ( azotany, CO2, glony itd). Mnie natomiast chodzi o wodę po RO przepuszczoną przez mineralizator, gdzie jedynym czynnikiem mogącym wpłynąć na zmianę wartości pH jest chyba tylko wymiana gazowa z otoczeniem.(woda na czas testów jest w pojemniku z tworzywa)

Nie mogę zrozumieć, dlaczego woda zaraz po filtracji ma pH sporo powyżej 9, po 12 godzinach 8,6-8,8, a po 30 godzinach ~8 :?:

Twardość węglanowa przy wszystkich pomiarach wynosiła 2,6-2,9.

Może właśnie niskie kH ma wpływ na niedokładność pomiaru pH? Może przed pomiarem powinienem podnieść twardość do odpowiedniego poziomu?

Swoją drogą pH powyżej 9 to chyba trochę dużo.

Opublikowano

twardość nie ma wpływu na pomiar pH. Jedyne co mi przychodzi do głowy to zmiana twardości niestałej.


Czy mierzysz co jakiś czas zarówno pH jak i kH, bo kH to twardość węglanowa czyli niestała, a ona zmienia się wraz z temperaturą wody. Przez osmozę przepuszczasz wodę zimną, która ogrzewając się powoduje wytrącanie węglanów więc zmianę ilości wapnia w wodzie a co za tym idzie woda robi się kwaśniejsza.

Opublikowano

Tak, za każdym razem mierzę zarówno pH jak i kH. Zmiany kH są minimalne. Jak napisałem w przeciągu ~30 godzin jest to różnica rzędu 0,3 stopnia (2,6-2,9).

Zrobiłem jeszcze jeden pomiar. Po godzinie od zakończenia filtracji podniosłem twardość węglanową do ~14dkH.

Po następnej godzinie zmierzyłem pH, spadło z poziomu powyżej 9 do ~8,6-8,8. :?:

Teraz to już nic nie rozumiem :evil:

Opublikowano

woda po mineralizatorze jest jeszcze niestabilna - rozpuszczone związki reagują jeszcze ze sobą.

Jak pisałem, że samo z siebie jest niemożliwe - i to wciąż jest prawda. Tyle że dotyczy to wody stabilnej.

Dodawanie do wody czegokolwiek - np. rozpuszczenie soli - przyjęło się mierzyć parametry dopiero po conajmniej 24 h. A mineralizator działa na tej zasadzie - rozpuszcza określone sole. Do tego czasu poszczególne sole wchodza ze sobą w reakcje.

własciwym byłoby mierzenie nie tylko pH czy kH, bo tu zwykłe testy są zbyt niedokładne. Jesli wykazujesz zmiany o 0,3 to masz chyba pH-metr ? I to nie jest mało, bo niezapominaj że pH to skala logarytminczna - zmiana pH o 1 to oznacza zmianę steżenie 10 krotnie, czyli zmiana pH o 2 stopnie to oznacza 100 krotne zwiększenie/zmniejszenie ilości zasad lub kwasów.


Gdybyś posiadał miernik przewodnosci elektrolitycznej - to móglby wykazać pewne zmiany, któryhc nie zawsze wykaże pomiar kH.


Aha, naczynie z tą wodą trzymasz szczelnie zamknięte czy ma kontakt z powietrzem ? Jesli z powietrzem, to przychodzi mi tylko jedno do glowy - CO2


ale biorąc pod uwagę iż zmiana nastąpiła i przy kH 2 i kH14, to winny będzie mineralizator - a dokładnie sposób mineralizacji wody.



Zrób inaczej: zbadaj wodę po mineralizatorze nie od razu i 24h po mineralizatorze a conajmniej 24 h po mineralizatorze a następnie po 48 i 72 godzinach. Tutaj zmiany powinny być niezauważalne albo nie przekroczyć 0,2

Opublikowano

Dzięki. Zrobię jak radzisz, rozłożę pomiary w czasie.

A póżniej.......z pewnością powrócę do tematu :mrgreen:


PS używam testu Salifert'a, jest dość szczegółowy.

Opublikowano

Zgodnie z zaleceniem Nuroslawa dokonałem kolejnych pomiarów. Pomiary zrobiłem w dość dużych odstępach czasowych, teraz zdecydowanie widać spadek wartości pH.

Niestety nie posiadam miernika przewodności elektrolitycznej, ale przy okazji sprawdziłem za pomocą miernika TDS poziom substancji rozpuszczonych w wodzie po mineralizacji.

Wyniki wyglądają następująco:


Woda po mineralizacji(bez podnoszenia twardości węglanowej)

po 1 godz. pH pow.9 1,6dkH 44ppm


po 24 godz. pH 8,2-8,4 1,2dkH 29ppm


po48 godz. pH 7,2-7,4 1,0dkH 20ppm


Woda po mineralizacji i podniesieniu kH utrzymuje stałe parametry w przeciągu całego okresu (48godz.)


pH8,7

14,4dkH

264ppm


Próbki wody do testów znajdują się w otwartych 10 litrowych pojemnikach z tworzywa. Temperatura jest stała.

Czyżby wymiana gazowa z otoczeniem spowodowała tak znaczny spadek wartości pH w tym czasie?


A teraz do sedna. Chcę używać tej wody do podmian i tu mam pytanie. Czy mogę używać tej wody po mineralizacji od razu podnosząc tylko kH, czy jednak odczekać np. 24 godziny. W zbiornikach wartość pH wynosi 8,4.


PS Z rozpędu przetestowałem dwa gatunki wody mineralnej (pierwszy to ten dla którego producentów "prawie robi wielką różnicę", drugi natomiast jest używany przez pilotów wojskowych latających na F16) pH obydwu 7 natomiast twardości się znacznie różnią. W pierwszym przypadku jest to 8,3dkH, natomiast twardość węglanowa wody dla pilotów jest zdecydowanie wyższa i wynosi grubo ponad 16dkH (do tylu mam skalę) :mrgreen:

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Ostatnio przeglądający   0 użytkowników

    • Brak zarejestrowanych użytkowników przeglądających tę stronę.


  • Posty

    • Poglądowo do wypowiedzi @lukBB bo też mam w ramce z tym, że ja mam przez długość akwarium.
    • Witaj, ja panel ledowy mam osadzony na ramce z kątownika aluminiowego bodajże 1,5x1,5. Całość mam położone bezpośrednio na wzmocnieniu podłużnym. 
    • Witaj, możesz pomyśleć o sklejeniu czegoś ze szkła, ja tak zrobiłem lampa leży na dwóch wspornikach w kształcie litery T , które stoją na wzmocnieniu poprzecznym na środku akwa. Na tym zdjęciu mniej więcej to widać.
    • Cześć. Planuję zrobić lampę DIY do akwarium Malawi 100x50x50 i szukam inspiracji dotyczących samego montażu lampy nad akwarium. Interesują mnie rozwiązania DIY, a nie gotowe lampy typu Chihiros czy Skylight. Jak rozwiązaliście: mocowanie szerokiego profilu/radiatora aluminiowego, nóżki opierane o szybę, kątowniki lub płaskowniki aluminiowe, belki oparte bezpośrednio na akwarium, inne estetyczne sposoby montażu nad otwartym zbiornikiem? Jeśli macie zdjęcia swoich lamp i mocowań, będę wdzięczny za fotki oraz informację z czego wykonaliście uchwyty. Zależy mi na estetycznym wykonaniu, bo akwarium stoi w salonie.
    • Aristochromis christyi – to jedyny przedstawiciel rodzaju Aristochromis o charakterystycznym kształcie pyska, który przypomina dziób drapieżnego ptaka lub jak pisze Ad Konings „arystokratyczny nos”. To właśnie temu wyjątkowemu kształtowi pyska zawdzięcza on swój przydomek – Jastrząb z Malawi. Fot. Łeb dorosłego samca Aristochromis christyi z profilu. Gatunek ten występuję w całym jeziorze głównie w strefie przejściowej. Osiąga dość znaczne rozmiary, samiec dorasta do ok. 30 cm., samica jest nieco mniejsza i osiąga 25 cm. Jest typowym rybożercą, a jego menu składa się głównie z przedstawicieli ryb z grupy "Mbuna". Osobliwa budował pyska przystosowała Aritochromis  do chwytania znacznych rozmiarów ryb stanowiących nawet 1/3 długości jego ciała. Fot. Ukazuje rozmiar „paszczy” dorosłego osobnika Dymorfizm płciowy u tego gatunku jest bardzo wyraźny ale dopiero u dorosłych ryb młode wyglądają identycznie – srebrzyste ciało z charakterystyczną wyraźną skośną czarną pręgą. Dorosłe osobniki jak już wspomniałem różnią się znacznie, jeżeli chodzi o kolorystykę samice pozostają podobne do młodych, może trochę ciemnieją ale wydaje mi się, że jest to bardziej cecha konkretnego osobnika i diety. Samce natomiast z wiekiem nabierają coraz więcej niebieskiego odcienia, który zaczyna od głowy „rozlewać” się na resztę ciała choć pełne wybarwienie osiągają dopiero w okresie zalotów i tarła. Dodatkowo u samców wydłużaniu i zaostrzeniu ulegają płetwy – grzbietowa posiadająca mnóstwo pomarańczowych plam, której górną krawędź okala biło-pomarańczowy pas i odbytowa, która dodatkowo zabarwia się na kolor pomarańczowy z wyraźnymi białymi atrapami jajowymi. Fot. Młode osobniki, które już przy rozmiarze ok. 9 cm. wykazywały rywalizację wewnątrzgatunkową. Fot. Dorosły samiec.   Fot. Dorosła samica.   Opisywany gatunek nie należy do szybkich pływaków, preferuje polowanie z zasadzki w dość osobliwy sposób. W trakcie polowania ustawia się głową w dół i bokiem do potencjalnej ofiary, potrząsa przy tym ciałem co ma imitować ranną lub chorą rybę. W momencie kiedy nieuważna ofiara zbliży się zbyt blisko do „Jastrzębia” następuje błyskawiczny atak, a duże i silne szczęki nie dają jej żadnych szans. Fot. Dorosły samiec „wiszący” w toni i przygotowujący się do ataku.   Pierwszy raz młode Aristochromis zobaczyłem „na żywo” w 2005 r. na giełdzie akwarystycznej w Łodzi przy. ul. Św. Teresy. Zaraz po powrocie do domu zacząłem czytać na temat tego gatunku ale szybko okazało się, że z uwagi na rozmiar osiągany przez rybę nie będę w stanie zapewnić jej odpowiedniej przestrzeni. Jednak już wtedy wiedziałem, że kiedyś będę cieszył się widokiem Jastrzębia z Malawi siedząc we własnym fotelu. Jako, że w akwarystyce cierpliwość to ponoć podstawa, stadko sześciu młodych około 6 centymetrowych Aristochromis christyi trafiło do mnie w kwietniu 2017 r. Młodzież trzymała się razem do osiągnięcia ok. 9-10 cm. Ryby karmione były sztucznymi pokarmami premium i raz w tygodniu mrożonymi krewetkami, zresztą tak jest do obecnej chwili. Gatunek ten rośnie zdecydowanie wolniej niż inne popularne wśród akwarystów drapieżne pielęgnice z jeziora Malawi. W tym okresie zaczęła uwidaczniać się umiarkowana agresja wewnątrz gatunkowa i odtąd ryby wolały przebywać pojedynczo w różnych miejscach zbiornika. Zarówno u młodych jak i dorosłych ryb nie zaobserwowałem znaczącej agresji w stosunku do innych gatunków, nawet podczas tarła samiec był dużo spokojniejszy niż przedstawiciele rodzaju Nimbochromis czy Dimidiochromis.   Fot. Dorosły samiec podczas karmienia mrożonymi krewetkami „z ręki”. W grupie zdecydowanie szybciej rosły samce, których jak się okazało były dwie sztuki i przy rozmiarze 13 cm. byłem ich już pewny, a przy około 15 cm. dokonałem redukcji stada zostawiając w zbiorniku parę, która w zdrowiu pływa w nim po dziś dzień. Fot. Para dorosłych Aristochromis christyi. Para dość regularnie podchodziła do tarła jednak pierwsze trzy razy samica nie donosiła ikry i wypluwała ją po kilku dniach ale z czasem udało się jej dochować młode. W czasie tarła samiec oczyszcza dno z grubszych frakcji i kopie krater średnicy ok. 30 cm., do którego wabi samicę i tam dochodzi do tarła. Tak jak wcześnie już wspominałem samiec podczas tarła nie był zbyt zaborczy ani dla samicy ani dla innych gatunków i to pomimo faktu, że mój zbiornik jest zbyt mały dla Aristochromis w obsadzie wielogatunkowej ale o tym później. Fot. Samiec podczas przygotowywania tarliska. Moje wnioski na temat Aristochromis christyi oparte zostały na prawie pięcioletnim już okresie obserwacji tego gatunku w moim standardowym 720 l. W tym miejscu muszę wyraźnie zaznaczyć, że jest to zbiornik zdecydowanie za mały by trzymać Aristochromis w obsadzie wielogatunkowej tym bardziej, że jedynymi (z uwagi na rozmiary i dietę) słusznymi towarzyszami dla niego są inni silni przedstawiciele drapieżników z jeziora Malawi, np. z rodzaju: Buccochromis, Champsochromis, Dimiodiochromis, Nimbochromis czy Tyrannochromis. Nie byłbym jednak sobą gdybym nie pochwalił się sukcesem w zbudowaniu relatywnie zgodnej obsady wielogatunkowej złożonej obok Aristochromis z kilku gatunków z ww. rodzajów drapieżników. Moim zdaniem podstawą budowania zgodnej obsady jest zakup młodych ryb w jednym momencie co pozwoli im przyzwyczaić się do siebie, „nauczyć” się dzielić zbiornik i ustalać hierarchię w miarę wzrostu. Niewątpliwe jednak wiele też zależy od czynnika, na który żaden malawista nie ma wpływu czyli „charakteru” poszczególnych osobników w obrębie danego gatunku. Co do zasady nie zalecam jednak budowania wielogatunkowej obsady wokół Aristochromis christyi w zbiorniku 720 l. Uważam, że za minimum należy tu przyjąć zbiornik o wymiarach 250 x 70 x 70 cm. Natomiast zbiornik 200 x 60 x 60 cm. z całą pewnością można uznać za wystarczające zaplecze dla stworzenia jednogatunkowej obsady z Aristochromis christyi, oczywiście w układzie z jednym samcem. Fot. Dorosły w pełni wybarwiony samiec. Z całą odpowiedzialnością mogę stwierdzić, że jest to jeden z moich ulubionych gatunków spośród drapieżników z jeziora Malawi i zawsze będę go brał jako pewniaka budując w przyszłości obsady moich zbiorników. Mam nadzieję, że również Wam udzieli się mój podziw i sympatia dla Jastrzębia z Malawi i ryba ta „padnie” wyborem każdego malawisty, który dysponuje odpowiednio dużym akwarium.   Literatura: Konings A., 2003. „Back to Nature”.  Przewodnik po świecie pielęgnic z Malawi.  Konings A., 2016. „Malawi cichlids in their natura habitat” 5rd Edition. Cichlid Press, El Paso, USA. Łątka L., Sierakowski W., 2018. “Pielęgnice jeziora Tanganika i Malawi”. Wydanie pierwsze. Angraf, Piła.  
    • A nie zabaczyłeś, że jesteś na forum ryb z j. Malawi nie z Tanganiki? Polecam forum tanganiki, tam na pewno otrzymasz rzetelną informację.
    • Witam wpadłem na pomysł żeby przerobić moje 100l pod gatunki z Tanganiki. Kupiłem skały ‘elephant skin’ i ułożyłem małą konstrukcje w jednym z rogów. Dolożylem trochę roślin dla lepszego efektu wizualnego Microsorium Pteropus i Anubias barteri.  Reszta to drobny jasny piach i kupiłem około 25 wielkich muszli po ślimakach escargot- Helix pomatia(jeszcze nie dojechały). Plan jest taki żeby obsadzic parą Julidochromis transcriptus i kupić około 6 Neolamprologus multifasciatus, Jakieś sugestie, przeciwskazania co do obsady? Samo akwarium jakieś uwagi ? Filter oase 200 thermo, lampa chichiros b series. TDS wody kranowej 388pp.    (zdjęcia zrobione kilka minut po zalaniu) Pozdrawiam.      
    • A czemu nie ?  Ja bardzo dużo piszę codziennie zawodowo i nie mam już siły i przede wszystkim czasu na pisanie dla przyjemności 🤷‍♂️ Dlatego dla mnie osobiście spotkanie/spotkania to najważniejsze daty w kalendarzu... Szkoda, że jest nas na spotkaniach mniej, dlatego zachęcam każdego do przyjazdu tym bardziej, że jest dobre połączenie PKP z Prudnikiem. Zawsze będę mógł opowiedzieć o swoich doświadczeniach z drapolami choć nie wiem czy faktycznie kogoś to interesuje. Poszukam tez i wrzucę na KM krótki artykuł, który poczyniłem kilka lat temu w tym zakresie na przykładzie Aristochromis christyi, ukazał się on co prawda jedynie w języku angielskim ale mam gdzieś pewnie "rękopis".
    • A czemu nie tu? Wiele razy rozmawialiśmy, nie tylko w Pokrzywnej, ale nie jest moją rolą pisanie tutaj na temat funkcjonowania Twojego akwarium z drapolami😉
    • Wszyscy mają racje aaaale nie do końca 😉 ale na szerszą rozmowę zapraszam na spotkanie do Pokrzywnej ☝️😁 PS. @pozner z tego co ja pamiętam to byłeś przy wielu moich rozmowach właśnie w Pokrzywnej ale widocznie tylko ja byłem trzeźwy 😁😉🤣
  • Tematy

  • Grafiki

×
×
  • Dodaj nową pozycję...

Powiadomienie o plikach cookie

By using this site, you agree to our Warunki użytkowania.