MALAWI MBUNA WORLD

I to wszystko, co jest wyżej opisane, odpowiada zasadzie WIEM CO JEDZĄ moje ryby. Nie puchną wtedy po " świecących ": sałacie, szpinaku, brokułach i ochotce. Kaszka manna z jajkiem ( czosnkiem lub bez ) i vibovitem od dawien dawna gości w moich akwariach.

Miałem w swoim życiu epizod polegający na pracy w dużym sklepie zoologicznym. Często, gęsto bywało tak, że przypadkowi " Malawiści " przynosili w wiadrach "nadwyżki hodowlane" za free. Najczęściej był to totalny mix Malawi - zbiór bastardów wszelakich. To jest jeden z przykładów na to, co można kupić w sklepach. Bywają jednak i takie sklepy, które współpracują z lokalnymi hodowcami lub , których właściciele, sami zaopatrują się w ryby w sprawdzonych źródłach i w owych sklepach można kupić czasem coś fajnego. Najlepiej jednak - wg mnie - zapakować tyłek do pojazdu i podskoczyć ( nawet kilkadziesiąt, kilkaset ładnych kilometrów ) do hodowcy. Najczęściej wtedy jest tak, że zobaczymy stado ryb dorosłych, zapytamy co jedzą, ocenimy warunki w jakich żyją i ich kondycję, wymienimy się doświadczeniami. Może przy okazji wpadną nam w oko niewidziane dotąd gatunki, a do worka jakieś gratisy. Ja w tym tygodniu będę jechał ok 300 kilometrów - do Dr. Pawlaka i tam pewnie kupię coś czego do tej pory nie mam, a przy okazji zaopatrzę się w dobrej jakości ryby do " pomieszania krwi". Co do przesyłki, to jedyną z jakiej korzystam wysyłając ryby i kupując je, jest przesyłka konduktorska.

Film - owszem potwierdza to, co już od dawna wielu z nas wiedziało. Nasze karpie i pstrągi hodowlane też są tak tuczone. Mam w ogrodzie wystawione dwie wanny żeliwne, które zalane są od wiosny do późnej jesieni wodą. Dzięki nim mam dostęp do larw komara i larw ochotki ( swoje - niezanieczyszczone ) dodatkowo wkładam tam kamenie polne, które po około tygodniu lub dwóch pokrywają się gęstym kożuchem glonów. Taki kamień łatwo jest przenieść do akwa i stworzyć z niego paśnik dla ryb. Kiedyś w dodatkowym akwarium hodowałem danio malabarskie - na potęgę się rozmnażały, szybko rosły i były idealnym pokarmem dla drapieżników. Teraz posiłkuję się jeszcze hodowlą krewetek Red Cherry, które stanowią nie lada przysmak dla ryb. Jeżeli mam podawać rybom cokolwiek z roślin i warzyw, to są to pokrzywa polna, mniszek ( mlecz ), cukinia, sałata i ogórek - TYLKO z własnej działki. Wszystko to co wymieniłem kosztuje grosze.

I tyle z doradzania ... ha ha ha

W bazie ryb KM dalej jest jako M... i nie jest to odosobniony przypadek... Vibovit jest ok - warto zastosować.

Jeżeli ten cytat z : The CICHLIDS yearbook - 1992 - może podjąć decyzję, to proszę... Od tamtego czasu pewnie wiele się zmieniło, ale myślę, że wymagania co do pojemności zbiornika zwiększyły się nieco ... Buccochromis rhoadesii (Boulenger, 1908) Dr. Andreas Spreinat Only two of the seven species which are currently assigned to the genus Buccochromis have experienced a wide distribution among aquarists. B. lepturus was imported several years ago under the tradename “Green Lepturus”. A second species was first imported under the trade name “Haplochromis Lepturus” and later as “Yellow Lepturus”. Its scientific name was uncertain for a long time until the revision of the Malawian haplochromines (non-mbuna) by Eccles and Trewavas (1989) was published. Then it became clear that “Yellow Lepturus” had been described under the name B. rhoadesii. B. rhoadesii probably has a lake-wide distribution as it has been caught at several localities around the lake. Most of the exported specimens were collected at Likoma Island. Here young solitary individuals or small groups are regularly seen over mixed sand-rock habitats but also in rocky areas. They are seen in shallow water as "Only two of the seven species which are currently assigned to the genus Buccochromis have experienced a wide distribution among aquarists. B. lepturus was imported several years ago under the tradename “Green Lepturus”. A second species was first imported under the trade name “Haplochromis Lepturus” and later as “Yellow Lepturus”. Its scientific name was uncertain for a long time until the revision of the Malawian haplochromines (non-mbuna) by Eccles and Trewavas (1989) was published. Then it became clear that “Yellow Lepturus” had been described under the name B. rhoadesii. B. rhoadesii probably has a lake-wide distribution as it has been caught at several localities around the lake. Most of the exported specimens were collected at Likoma Island. Here young solitary individuals or small groups are regularly seen over mixed sand-rock habitats but also in rocky areas. They are seen in shallow water as well as at depths of 15 to 20 metres. Our B. rhoadesii, which we obtained at a size of approximately 6 to 7 cm, were placed, following a short acclimatization period, in a large tank (250 x 70 cm) together with some other haplochromines. First we noticed that these juveniles showed a voracious appetite. After a year of maintenance the fish had reached a size of about 16 cm but did not show any sign of the sexual dimorphism known from adults. At this stage they all had a yellow coloration which was most intense on the ventral part of the body. At an age of almost two years and at a length of about 18 cm the largest specimens began to show signs of the male adult coloration. The first sign was a blue sheen on the skin between the eyes and mouth which progressed, with age, to the anterior part of the head and, later on, over the entire body. The yellow coloration decreased concomitantly with the appearance of the blue. When I could differentiate between the sexes, I took a pair and placed them in a 3-metre aquarium, while I left the other pair in the tank they grew up in. The complete metamorphosis of the males took several months. The male in the photograph measures 27 cm while the females, of the same age, measure between 20 and 23 cm. Notwithstanding its size and robust appearance, B. rhoadesii behaves relatively peacefully. Although the males need an area of the aquarium in which they are usually found, they do not systematically defend this as a territory. Females are courted but left unharmed; even during spawning other species are tolerated in the tank. One thing didn’t, change: their voracious appetite; thus we expect further growth of our fish.

Witamy Cię. Zamów sobie skrzynkę piwa i wagon chipsów, bo ta strona cholernie wciąga !!! Baw się dobrze.

U mnie dostają Tropical Spirulina suprforte 36%, Jbl spirulina premium 40%, kaszka manna z jajkiem, Tropical 3algae, Tropical Green Algae wafers i solowca mrożonego 2 razy w tygodniu ( pół kostki - nie mylić z tabliczką - na 10 sztuk rybek ) i tak sobie żyją od kilku lat w bdb kondycji. Powodzenia w hodowli.

Ja stosuję plastikową ( 5-6 l ) butelkę po wodzie mineralnej z obciętą górą.

W takim razie doprecyzuję : akwarium 120x45x50 ma pojemność 270 litrów. Wpuściłem 2 x 20 maluchów, a w miarę dojrzewania pozostawiłem 5 najładniejszych wg mnie samców i 13 samic.

Kilkanaście ryb w 300l jest ok ale taka sama ilość w 112l to już dworzec i o to chodziło Harisimi. Zaproponowałem jedną z opcji, która może - wg mnie - przywrócić Auratusa do łask. U mnie się sprawdza i to na "dłuższą metę". Napisałem również, że akwarium, w którym hoduję te ryby ma taką a nie inną pojemność. Uważam to za niezbędne minimum ( nie wspominałem o 112 litrach ). Komuś ta wiedza może się przydać i taki był cel wpisu. Zbiornik podzieliły między siebie trzy dominujące - smoliście czarne samce, dwa pozostałe ( szarawe śpiochy ) pływają w towarzystwie samic i czekają na swoją szansę. Zaobserwowałem sytuację , w której równolegle w dwóch rewirach dochodziło do tarła, a żaden z samców nie wchodził w paradę drugiemu. Czy coś mnie ominęło z prawdziwie pyszczakowych zachowań ? I to co cieszy każdego hodowcę - nie mam zgonów i mam narybek. Ryby pochodzą z dwóch dobrych źródeł, więc potomstwo ma fajne geny. Każdy z nas może się podzielić swoimi doświadczeniami i ja to zrobiłem.

Uważam, i jak się okazuje nie ja jeden ( bo i Fulierowie w Słowacji i niemieccy hodowcy dostarczjący swoje ryby do czołowych hurtowni ), że w przypadku bardzo agresywnych gatunków jakim jest niewątpliwie M. Auratus - przerybienie jest jednym z bardziej skutecznych sposobów na rozładowanie ich agresji. Nie wiem o jakich zachowaniach myślisz wspominając o "kastracji emocjnalnej" i "zabijaniu duszy pyszczaków" ? Czy kilkanaście rybek jednego gatunku w jednym akwarium - to be, a kilkanaście rybek dwóch czy trzech gatunków - to ok ? Czy wielu, długoletnich ( 3-5 lat z jednym gatunkiem ) hodowców, stosujących taki właśnie sposób hodowli "agresorów" są ludżmi nic o nich nie wiedzącymi... ? Tak jak napisałeś - Auratusy się przejadły , ale ja podałem jeden z przykładów, które pomagają mi w bezstratnym utrzymaniu stada tych przepięknych ryb, obserwacji zachowań terytorialnych, rozrodczych, cyklu inkubacj ikry aż do momentu wypuszczenia młodych, itp. Być może dzięki temu przyczynię się do powrotu do łask "złocistego".

Nie tylko Fulierowie przekonali się o tym, że sukces w hodowli auratusów ( i nie tylko), polega m.in. właśnie na umiejętnym przerybieniu. U mnie w akwarium ( jednogatunkowe 250 + ) pływa 5 samców i kilkanaście samic. Od dwóch lat żadnego zgonu, a samice do samego końca noszą maluchy w pyskach. Łatwiej też, do takiej obsady, dorzucać świeżą krew w postaci nawet 3 centymetrowych maluchów, którym starsze ryby nic nie robią.

0 - w układzie 1/5 - akwa 200l 0 - w układzie 1/10 - akwa 200l 0 - w układzie 5/15 - akwa 300-450l

Tropical Astacolor

Właśnie - będzie tak jak myślisz i te starsze samice będą bardzo długo blokowały młode samce.

Witaj kolego na forum. Poczytaj sobie FAQ, a bardzo szybko się przekonasz jak wiele się zmieniło w temacie hodowli pyszczaków na przestrzeni tych 20 lat. Wiecheckich musisz odłożyć na regał i traktować jako historię. Pozdrawiam i życzę powodzenia.

mariuszes - moja propozycja jest taka: Zostaw sobie wszystkie młode ryby i docelowo 4-6 samic, a w międzyczasie załatw ( nawet u kolegów z KM ) samca F1. Będziesz miał wtedy super stado i zdobyte niewielkim kosztem. Pozdrawiam.

Proponuję Cyrtocara Moorii. Do tego zamiast M. E. ob - Aulonocara Calico lub Marmelade Cat i masz wszystkie kolory.

Czy mariuszes wspominał coś o rozpoczęciu hodowli? Nie widziałem takiego wpisu, więc może sobie wybrać dowolną opcję.

Chipokae, to po osiągnięciu dojrzałości totalny terrorysta. Ryba z cyklu " mój jest baniak i wszystkie panienki są moje". Dominujące samce są śliczne.

Ryzykujesz chów wsobny i wszystkie jego konsekwencje. Ja bym zaryzykował i zostawił to co jest. Może wyrośnie coś fajnego , a na dokupienie " świeżej krwi " zawsze będziesz miał czas. Powodzenia.

Myślę, że Hagen Elite Crystal Flo 80 może być mechanikiem lub prefiltrem , a do akwa trzeba będzie dołożyć coś mocniejszego. O losie roślin ryby zadecydują same . Korzeń - raczej out. Powodzenia.

Też uważam, że z magnesy są bardziej uniwersalne.

Moja propozycja jest taka - zanim zbiornik dojrzeje - usiądź sobie wygodnie przed kompem i wejdź na bazę ryb KM. Na kartce pogrupuj je wg kat wszystkożerne i roślinożerne raz agresja. Następnie wejdź na album KM i pogrupuj kolory. Zweryfikuj wszystko na You Tube ( tam na filmach widać rzeczywiste barwy samców i samic ). Wykreśl co Ci się nie spodoba i wstępna baza gotowa. A błędy... dzięki m.in. KM możesz je ograniczyć, ale i tak ich nie unikniesz. Powodzenia.