Życie w moim akwarium

[spiochu]

Oj tam, oj tam. Mają permanentną porę deszczową.

[Falcowski]

4 godziny temu, TOMEKSIEDLCE napisał:

Krzysztof karmi ich dobrym pokarmem dlatego są takie efekty  

A, czyli nie są otyłe, tylko skoksane XD

[pozner]

Kilka filmików z moimi mbuniakami w roli głównej. Odkąd zmniejszyłem im racje żywieniowe, glony mocno ucierpiały. Te jasne plamki na filmach to właśnie wyjedzone glony do samego kamienia. Przypomnę, że kamień u mnie to jasny dolomit. Jak można nie chcieć glonów i pozbawiać tej radochy dla ryb.

Po raz pierwszy doszło też do tarła Metriaclima estherae Chiofu. Trochę to trwało, ale w końcu się udało. Nie wiem dlaczego, ale rodzi mi się więcej samic, niż samców. Widzę to po trewavasae i loriae. 

Wielosamcowość u mnie się sprawdza. Właściwie każdy samiec znalazł sobie miejsce w akwarium. A mam 3...4 samce z gatunku. Całą robotę robi tu zagruzowanie, ale takie sensowne. Duże, przestrzenne groty i zakamarki, gdzie ryby mają dużo miejsca. 

 

 

 

 

 

 

Edytowane 10 Listopada 2020 przez pozner

[piotriola]

40 minut temu, pozner napisał:

Nie wiem dlaczego, ale rodzi mi się więcej samic, niż samców

Masz ph poniżej 8, jeżeli chcesz prześlę Tobie tabelkę jak to wygląda.

[pozner]

9 minut temu, piotriola napisał:

Masz ph poniżej 8,

To na pewno. Zdaję sobie sprawę, że parametry wody mają na to wpływ, ale nie bardzo mi się chce to badać. Nie mam zamiaru hodować ryb, więc traktuję to jako pewną ciekawostkę. Fajnie, że tak jest. Samic nigdy za dużo 

[Limak86]

Dopiero na filmach widać tę głębię w zbiorniku, zdjęcia (w moim odczuciu) nie oddają tego tak dobrze. Widać, że masz tam kilka kolejnych "planów" skał i gruzowisk, a nie "tylko jeden rządek" jak to zazwyczaj widać w mbunowiskach.
Fantastycznie się to wszystko przenika... coś się dzieje na 1 planie przy szybie, zaraz za tym inna "scenka", a jeszcze dalej coś kolejnego...
Ujęcia zrobione w tych filmikach razem z tym tłem (do którego jakoś sceptycznie podchodziłem na początku) sprawiają często wrażenie, jakby to akwarium się tam nigdy nie kończyło   Mega zbiorniczek! (mimo że nie non-mbuna )

[pozner]

No właśnie, szerokość też jest mega ważna. 80cm. swoje robi. 112-tka ma taką długość. Do tego nie poszedłem na kompromisy i zawaliłem wszystko skałami. Niestety kosztem cyrkulacji. Na początku miałem problem z wszechobecnymi paprochami. Dokupiłem cyrkulator i sytuacja się poprawiła. Mimo to przy każdej podmianie odpinam cyrkulator, ustawiam go na maxa i wymiatam syf z pomiędzy kamieni. To, co osiądzie ściągam wężem. Powodem takiej sytuacji jest to, że dno wyłożone jest kilkunastoma płytami. W szczelinach między nimi gromadzi się syf. Lepiej by było, gdyby to była jedna płyta, ewentualnie dwie. Niestety, coś za coś. Mimo tych niedogodności zadowolony jestem z efektu. Ryby też

Edytowane 10 Listopada 2020 przez pozner

[pozner]

35 minut temu, Limak86 napisał:

Ujęcia zrobione w tych filmikach razem z tym tłem (do którego jakoś sceptycznie podchodziłem na początku) sprawiają często wrażenie, jakby to akwarium się tam nigdy nie kończyło

Co do tła, to też musiałem zmodyfikować jego wygląd. Mam światło podwieszone kilkadziesiąt centymetrów na taflą wody i niestety z tego powodu tło było niedostatecznie oświetlone. Było ciemne i mało widoczne, a miało być i jest dużo jaśniejsze. Podpiąłem dwie lampy, które skierowałem na tło i teraz tło wygląda super. Te bliki na tle to efekt zastosowania tych lamp. 

[pozner]

Paczka fotek moich mbuniaków. W końcu nie musiałem robić ich telefonem.

Metriaclima sp. dolphin Thumbi Point

Metriaclima estherae Chiofu

Labeotropheus trewavasae Thumbi West z samcami OB i samicami O

No i udało mi się złapać jednego z Synodontisów petricola

DSC_3629.NEF

[pozner]

Dużo wody w Wiśle upłynęło od mojej ostatniej aktywności. Trochę się działo w tym czasie w moim mbunarium. Kilka wniosków z tego wypłynęło. 
1. Mbunarium wielosamcowe jest możliwe, a nawet wskazane, ale decydująca jest w tym przypadku wielkość akwarium. Dla jednego samca przypada kilkadziesiąt centymetrów kwadratowych (bliżej metra), więc dopiero przy min. 150cm. długości można myśleć o 2 samcach z jednego gatunku. U mnie spokojnie mogą egzystować 3 samce, gdyż dochodzi jeszcze szerokość 80cm.
2. Powinno się uwzględnić też upodobania w zachowaniach poszczególnych gatunków. Dla przykładu moje Melanochromis loriae trzymają się grot i zakamarków skalnych, natomiast Metriaclimy i Labeotropheusy przebywają raczej nad skałami i tam obierają swoje rewiry. To umożliwia swoiste przenikanie się poszczególnych rewirów.
3. Skał powinno być jak najwięcej, jak to możliwe i powinny być ustawione pod potrzeby ryb, nawet jeśli miałyby być to garaże. Te wyśmiewane garaże są już dużo lepszym rozwiązaniem dla pyszczaków, niż ciasno poukładane konstrukcje. Duże przestrzenie między kamieniami, groty, przepływy, to podstawa przy aranżacji mbunarium. U mnie to się sprawdziło. Jest to też bardzo istotne dla samic. Często zapomina się, że samice też są bardzo agresywne wobec siebie i potrafią się redukować. Jedna z moich samic loriae ma swoje miejsce pod skałą, którego pilnuje i broni.
4. Niestety, taka ilość skał doprowadziła do niekontrolowanej przeżywalności narybku. Jest tego tak dużo, że ryby przestały zwracać na to uwagę. Dodatkowo dno składające się z kilkunastu wapiennych płyt, których granice wypełniłem kruszywem wapiennym, znacznie zwiększyło szanse na przeżycie narybku. Teraz pewnie zamówił bym w zakładzie kamieniarskim jeden kawał płyty na całe dno...ew. w dwóch częściach.
5. W celu redukcji narybku kupiłem 5 Synodontisów petrikola, ale po czasie zorientowałem się, że kompletnie nie nadają się do tej roli. Żeby ratować sytuację postanowiłem kupić drapieżniki. udało mi się kupić ponad dwudziestocentymetrowego samca Dimidiochromis strigatus i kilkunastocentymetrowego samca Nimbochromis livingstoni. Niestety spotkała mnie kolejna porażka. Drapole nie były kompletnie zainteresowane młodzieżą swobodnie pływającą po całym akwarium. Nawet 3 tygodniowa głodówka nic nie dała. Stynki większe od pływających maluchów wciągały błyskawicznie, a polować nie chciały. No cóż, jeśli były karmione od małego, to zatraciły instynkt łowiecki. Co teraz bym zrobił? Przy pierwszych inkubacjach kupił bym drapieżniki, ale większe od mbuny. U młodych drapieżników instynkt łowiecki może być jeszcze na tyle silny, że nie zatracą go. Wielkość jest o tyle istotna, gdyż drapieżniki o podobnej wielkości do mbuny, nie są w stanie z nimi rywalizować i zostają zepchnięte na margines akwarium. Obserwuję to u siebie, gdzie dużo większy strigatus radzi sobie z samcami mbuny, a podobnych rozmiarów livingstoni jest regularnie przeganiany i pływa po peryferiach akwarium. 
Na koniec kilka zdjęć.